Αυτός, που ο Πικάσο τον απεκάλεσε «πατέρα όλων».

Κατασκευή γραφής

βασισμένης στα χειρόγραφα
του Cezanne.




I.

«vieux sol natal»

La Provence de Cezanne

... Ο Σεζάν είναι ίσως ο μοναδικός ζωγράφος, ο οποίος επέλεξε να μην παραμείνει στο Παρίσι όπου σπούδασε, αλλά να ξαναγυρίσει στη γη του, στην Aix en Provence.
… η Provence του Πωλ Σεζάν, δεν είναι μεγάλη, και μέσα από την παλαιότητά της σε μαγεύει...

.

Το 1872 είναι η ιμπρεσιονιστική περίοδος του Σεζάν κι έχει επιστρέψει απ΄το Παρίσι στην Provence, όπου όπως γράφει, πιστεύει ότι:

«Θα έχει τους θησαυρούς που θα του προσφέρει η χώρα του και οι οποίοι δεν έχουν ακόμη βρει τον εκφραστή τους στο μέγεθος του πλούτου που εκπνέουν».

Η φύση και τα χρώματά της γίνονται η έμπνευσή του, και αποζητά να ζει κοντά σ’ αυτή.

Έτσι, στους πίνακές του βλέπουμε να αποδίδει καλλιεργημένες εκτάσεις με αμπέλια και καρποφόρα δέντρα, με τόση ευαισθησία και έντονα χρώματα, που δεν χάνουν τίποτα από τη φυσικότητά τους.

Το εργαστήριό του ήταν στη φύση.

.

... Η συνεισφορά του στον ιμπρεσιονισμό είναι η ένταξη γεωμετρικών στοιχείων, τα οποία είχαν την επίδρασή τους στο κίνημα του κυβισμού, που ενέπνευσε τους Πικάσο και Ματίς.

Ο Ματίς επηρεάστηκε κυρίως από τα έντονα χρώματα που χρησιμοποιούσε ο Σεζάν.

Η τεχνοτροπία του Σεζάν δεν εκτιμήθηκε ιδιαίτερα στην εποχή του για δύο λόγους:

Α) Λόγω της μεγάλης ελευθερίας στην απόδοση των μορφών και της φύσης, και

Β) Λόγω των έντονων χρωμάτων που χρησιμοποιούσε.

Η τέχνη του Σεζάν και στις ημέρες μας αναγνωρίζεται ως προάγγελος της μοντέρνας τέχνης, ιδιαίτερα του κυβισμού και της αφηρημένης τέχνης.

Ο Πικάσο είπε το εξής για το μεγάλο ζωγράφο:

«Ο Σεζάν ήταν ένας πατέρας όλων μας, πατέρας της μοντέρνας τέχνης. Άγγιξε ένα είδος μοντερνισμού, ο οποίος ακόμη δεν υπάρχει στα δικά μας έργα, όσο και αν προσπαθήσαμε. Ήταν ο μοναδικός μέντοράς μου».

II .

Paul Cezanne (1839 - 1906)

«vieux sol natal»

Από νεαρή ηλικία ο Cezan είχε μια ιδιαίτερη σχέση με τη φύση, την οποία αποκαλεί
«vieux sol natal»
και της οποίας τα στοιχεία θα γίνουν οι κύριες συνθέσεις στα έργα του.

Η επιρροή της λατινικής ποίησης κατά τη διάρκεια των κλασσικών σπουδών του, έδωσαν τροφή στο έργο του και είναι το πρίσμα μέσα από το οποίο ερμήνευσε τη γη του.

το σπίτι της Μαρίας

… σε πάρα πολλά έργα του υπάρχει το βουνό Sainte – Victoire, το βουνό, που στολίζει την περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε

Από το 1896 έως το 1897 εγκαθίστανται στο βουνό St. Victoire, της Aix en Provence, του οποίου η ομορφιά τον εμπνέει.

το μικρό ψαρολίμανο με το όνομα Estaque

Στο μέρος αυτό, το Estaque, ο ζωγράφος κάτω από το λαμπερό φως του ήλιου, ζωγραφίζει με τον Ρενουάρ και τον Μονέ και μένει σχεδόν όλη τη δεκαετία του 1880.

Εδώ ανακαλύπτει το χρώμα, το χρώμα του, και αρχίζει να υποπτεύεται ότι οι χρωματικές σχέσεις προσδιορίζουν όλη την παρουσίαση της φύσης .

Τότε γράφει προς τον Πικάσο τα εξής:

«Μου φαίνεται ότι τα αντικείμενα αναδεικνύουν την φόρμα τους, τη silhouette, όχι μόνο μέσα από το άσπρο και το μαύρο αλλά και μέσα από το μπλε, το κόκκινο, το καφέ, το βιολετί… μου φαίνεται ότι αυτό είναι ο αντίποδας του μοντέλου…».

III.

Paul Cezanne (1839 - 1906)

ετούτη είναι η λίμνη,

απ' το όμορφό μου Annecy

(Haute Savoie)

το πεύκο σου

.

σαν αυτό

που κρεμούσαμε την σκοινένια μας κούνια

φυσάει στο μικρό σου δάσος

θες απ' την κορφή του λόφου
να κοιτάμε κάτω το χωριό ;

θες να περπατήσουμε απόγεμα

στην αλέα, στο Chantilly ?

μην μου το περιφρονήσεις τούτο δω...

.

.

έχει ζέστη στην Προβηγκία το κατακαλόκαιρο

πού να βρεις πράσινο ;

στεγνό χορτάρι, χρώματα καφέ, κίτρινα

μυρουδιά από ξερές πευκοβελόνες.

.

απομεσήμερο θα διαβούμε παρέα το μονοπατάκι

θ' ανοίξουμε την ξύλινη πορτούλα

και θα χωθούμε στην chaumière.

έπειτα, θα καθήσουμε κατάχαμα, χουζουρλίδικα,

να κουβεντιάζουμε ως να βραδιάσει.

IV.

Paul Cezanne (1839 - 1906)
.

ceci est une pipe

ridi pagliaccio

.

"Pagliacci" Leoncavallo.

.

Vesti La Giubba

.

Recitar!...mentre preso dal delirio

non so piu quel che dico e quel che faccio!

Eppur...e d'uopo...sforzati! Bah, sei tu forse un uom?

Tu se' Pagliaccio! Vesti la giubba e la faccia infarina.

La gente paga e rider vuole qua.

E se Arlecchin t'invola Colombina, ridi, Pagliaccio...

e ognum applaudira! Tramuta in lazzi lo spasmo ed il pianto;

In una smorfia il singhiozzo e'l dolor...

Ridi Pagliaccio, sul tuo amore infranto!

Ridi del duol che t'avvelena il cor !

.

Μιάν έκπληξη σας έχω !

(ελπίζω να λειτουργήσει... αχ, ας λειτουργήσει...)

.

ΝΑ ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ,

και να ακούσετε από το μουσικό κουτάκι, ΟΛΑ τα κομμάτια

σας παρακαλώ !

.

http://www.kozlika.org/kozeries/post/2007/03/17/A-vous-de-choisir-Recitar-vesti-la-giubba

V.

Ο Paul Cezanne (1839 - 1906)

ζωγραφίζει την γυναίκα του.

Ορτάνς Φικέ

Το 1869 αρχίζει η σχέση του με το μοντέλο του Ορτάνς Φικέ,

που γίνεται η σύντροφός του και η μητέρα του παιδιού του Παύλου.

Είναι μια σχέση θυελλώδης και μη αποδεκτή από τους γονείς του.

VI
.
Paul Cezanne (1839 - 1906)

σταφύλι, μήλα

κεράσια, ροδάκινα

μήλα, λεμόνι

πορσελάνες και φρούτα

πράσινο, κίτρινο

τραπέζι

συγχωρείστε

που τα ονοματίζω

μόνη μου

VII.

.

Paul Cezanne (1839 - 1906)

.

ζωγραφιστές πορσελάνες

οίνος και άρτος

σαν κελλάρι

φρούτα

το μπλε εμαγιέ

μπλε

.

μποτίλλιες και φρούτα

μπλέ

συγχωρέστε

που κάποια

τα ονοματίζω όπως θέλω...

VIII.

Paul Cezanne (1839 - 1906)

βουκολικό

.

γυμνό

λουόμενοι

baigneurs au repos

.

Στο πίσω μέρος αυτού του έργου είναι γραμμένο ένα κείμενο από το ζωγράφο που λέει:

«Θυμάσαι το έλατο, που ήταν φυτεμένο στην άκρη της αψίδας, η κορυφή του οποίου σε προσκαλούσε να έλθεις να δροσιστείς στα πόδια του; Αυτό απεικονίζεται στο έργο μου. Είναι το όμορφο πανύψηλο έλατο, τα φυλλώματα του οποίου προστάτευαν τα κορμιά μας από τις καυτερές ακτίνες του ήλιου, Α! η δύναμη των θεών το προστάτευσε από την οργή των ξυλοκόπων».

Είναι μια επιστολή της νεανικής ηλικίας του Σεζάν που έγραψε στον παιδικό του φίλο Εμίλ Ζολά, ο οποίος είχε μετοικήσει με τη μητέρα του στο Παρίσι.

5 λουόμενοι

απόγευμα στη Νάπολη

.

Torna A Surriento

* αν θέλετε, μπορείτε ν' ακούσετε το τραγούδι.

το έχω περάσει στο jukebox

.

Vide ‘o mare quant’è bello,

Spira tantu sentimento,

Comme tu a chi tiene mente,

Ca scetato ‘o faie sunnà.

.

Guarda, gua’, chistu ciardino;

Siente, sie’ sti sciure arance:

Nu profumo accussi fino

Dinto ‘o core se ne va…

.

E tu dice: "I’ parto, addio!"

T’alluntane da stu core…

Da sta terra de l’amore…

Tiene ‘o core ‘e nun turnà?

.

Ma nun me lassà,

Nun darme stu turmiento!

Torna a Surriento,

famme campà!

.

Vide'o mare de Surriento,

che tesoro tene nfunno:

chi ha girato tutto 'o munno

nun l'ha visto comm'a ccà.

.

Guarda attuorno sti Sserene,

ca te guardano 'ncantate,

e te vonno tantu bene...

Te vulessero vasà.

.

E tu dice: "I' parto, addio!"

T'alluntane da stu core

Da sta terra de l'amore

Tiene 'o core 'e nun turnà?

.

Ma nun me lassà,

Nun darme stu turmiento!

Torna a Surriento,

Famme campà!

Olympia