ωχ,

αυτά τα τριαντάφυλλα !

comme tout

d' ailleurs

 

Το Eθνικό Θέατρο μεταφέρεται για λίγο στο Μετρό

Την Παρασκευή στις 12:30 το μεσημέρι.

Όσοι επιβάτες του Μετρό βρεθούν την Παρασκευή, στον Πολυχώρο του σταθμού στο Σύνταγμα, θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν απόσπασμα παράστασης του Εθνικού Θεάτρου.

Πιο συγκεκριμένα, την Παρασκευή στις 12:30 το μεσημέρι, ο σταθμός του μετρό «Σύνταγμα» θα φιλοξενήσει την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου «Νεφέλες» και οι επιβάτες, που θα βρεθούν την ώρα εκείνη στο επίπεδο του σταθμαρχείου, θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν ένα απόσπασμα της γνωστής κωμωδίας του Αριστοφάνη.

http://www.lifo.gr/now/culture/12819 

ευχαριστώ πολύ 

την φίλη   road art ist

που μας το έστειλε !

αχ, αυτά !

 

σήμερα, Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012 

στο Μουσείο της Ακρόπολης,

στο Λόφο Φιλοπάππου,

στον κήπο του Μεγάρου και στο Μέγαρο Μουσικής,

στην αυλή του Γαλλικού Ινστιτούτου (οδός Σίνα),

στο ATHENAEUM (στο Θησείο),

στο Ίδρυμα Θεοχαράκη,

στο Ίδρυμα Ευγενίδου,

στον Εθνικό Κήπο

και ίσως αλλού...

εορτάζεται η.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ 2012

 

 

ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΠΟ

ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΑΘΗΝΩΝ | Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012, 18.00 |

Ελεύθερη είσοδος

Ιουνίου 21, 2012

by camerastyloonline  (πατείστε πάνω, για πρόγραμμα περισσοτέρων εκδηλώσεων)

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών συμμετέχει την 21η Ιουνίου, ημέρα του θερινού ηλιοστάσιου, στην Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής, και στις 18.00 το απόγευμα θα δώσει μία μοναδική συναυλία στον Εθνικό Κήπο!

Η συναυλία περιλαμβάνει ένα πρόγραμμα προσαρμοσμένο στην χαρμόσυνη διάθεση της ημέρας, κεφάτο, ευφάνταστο, πλουραλιστικό και πλήρες δημοφιλέστατων μελωδιών από τον Ζωρζ Μπιζέ έως τον Τζωρτζ Γκέρσουιν, συμπεριλαμβανομένων και έργων της παλαιότερης και πιο σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας.

Την Ορχήστρα διευθύνει ο Ανδρέας Τσελίκας, με σολίστ την μεσόφωνο Ινές Ζήκου.

Η έναρξη γίνεται με την ορχηστρική εισαγωγή του μελοδράματος Αρετούσα των Αθηνών του, γεννημένου στην Τεργέστη, Αλέξανδρου Κατακουζηνού (1824-1892). Ακολουθούν αποσπάσματα από τις αγαπημένες όπερες Κάρμεν του Ζωρζ Μπιζέ και Ναμπούκο του Τζουζέπε Βέρντι, τα Marche Triumphale (Θριαμβευτικό Εμβατήριο) και Danse Orientale (Ανατολίτικος χορός) του Κερκυραίου συνθέτη Λαυρέντιου Καμιλιέρη (Lorenzo Camilieri, 1874-1956), καθώς και το Νυχτερινό από την όπερα Manuel Salinas του Περικλή Κούκου (γεν.1960).
Μετά την εισαγωγή από την οπερέτα Η Νυχτερίδα του Βιεννέζου «βασιλιά του βαλς» Γιόχαν Στράους, θα ακουστούν αποσπάσματα από την σκηνική μουσική που συνέθεσε ο Νορβηγός Έντβαρντ Γκρηγκ για το θεατρικό έργο του Ερρίκου Ίψεν Πεερ Γκυντ.

Η συναυλία θα ολοκληρωθεί με το πασίγνωστο Summertimeτου Αμερικανού Τζωρτζ Γκέρσουιν από την «όπερα» Porgy and Bess, όπως την αποκαλούσε ο ίδιος ο συνθέτης. Η όπερα είχε κάνει πρεμιέρα το 1935 στο Μπρόντγουεϊ και σχεδόν αμέσως το Summertime αυτονομήθηκε και γνώρισε περισσότερες από 25.000 (!) διαφορετικές ηχογραφήσεις, από την Μπίλυ Χόλιντεϊ έως την Τζάνις Τζόπλιν και τους Doors.

αντιγραφή από :

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ 2012 ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΠΟ

γιατί τα σπουδαία πράγματα

και τα ωραία

οφείλουμε όλοι να τα υποστηρίζουμε !

 

 .

 Οδυσσέας Ελύτης:

 «Οπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί ,

όπου και να θολώνει ο νους σας, 

μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό 

και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη».

τι έγραφε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης 

στην εφημερίδα «Ακρόπολις», 

1η Ιανουαρίου 1896 !

"Εις οιωνός άριστος !

Αλλά τις έβαλεν εις πράξιν την συμβουλήν του θειοτάτου αρχαίου ποιητού ; 

Εκ της παρούσης ημών γενεάς, τις ημύνθη περί πάτρης ;
Ημύνθησαν περί πάτρης οι άστοργοι πολιτικοί, οι εκ περιτροπής μητρυιοί του ταλαιπώρου ωρφανισμένου Γένους; 

Αμυνα περί πάτρης δεν είναι αι σπασμωδικαί, κακομελέτητοι και κακοσύντακτοι επιστρατείαι, ουδέ τα σκωριασμένης επιδεικτικότητος θωρηκτά. 

Αμυνα περί πάτρης θα ήτο 
η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, 

η εθνική αγωγή, 

η χρηστή διοίκησις, 

η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του διαφθείραντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, 

και η πρόληψις της χρεοκοπίας.

Τις ημύνθη περί πάτρης ; Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων ; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.

Και σήμερον, νέο έτος άρχεται. Και πάλιν τι χρειάζονται οι οιωνοί ; 

Οιωνοί είναι τα πράγματα. Μόνον ο λαός λέγει: "Κάθε πέρσι καλύτερα". 

Ας ευχηθώμεν το αρχόμενον έτος να μη είναι χειρότερον από το έτος το φεύγον."

.

.

.

.

.

.

Δρόμοι Ζωής

.

.

 

Οι Δρόμοι Ζωής

γιορτάζουν την ολοκλήρωση άλλης μιας δημιουργικής χρονιάς με ένα διήμερο γεμάτο χαμόγελα, έκφραση και επικοινωνία.

Σάββατο 9 και Κυριακή 10 Ιουνίου 2012, στις 6μ.μ.

στο θέατρο Δίπυλον,
Διπύλου και Καλογήρου Σαμουήλ 2, Θησείο

Για αυτήν τη γιορτή τα παιδιά των Δρόμων Ζωής ετοίμασαν και σας παρουσιάζουν:

• Θεατρική-κουκλοθεατρική παράσταση: "Κωμικοτραγωδία του Δον Κριστομπίτα και της Δόνιας Ροζίτας" του Φ. Γ. Λόρκα, από την Ομάδα Καλλιτεχνικών
• Τραγούδια από την Ομάδα Χορωδίας
• Χορευτικό Δρώμενο από την Ομάδα Χορού

Στο φουαγιέ του θεάτρου θα υπάρχει έκθεση με έργα των παιδιών που συμμετείχαν σε ομάδες καλλιτεχνικών κατασκευών.

http://www.dromoi-zois.gr/events/index.php

https://www.facebook.com/#!/events/181582858637327/

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

ΔΡΟΜΟΙ ΖΩΗΣ
Υποστήριξη κοινωνικά αποκλεισμένων
παιδιών και οικογενειών
Γαργηττίων 12 Γκάζι
Τηλ. 2103474218
www.dromoi-zois.gr

.

.

.

 Σας περιμένουμε ! - είσοδος ελεύθερη

.

.

.

.

.

 

Επιστήμη & Τεχνολογία

Κλείσιμο

 Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»

.

.

Επιστήμη - Τεχνολογία 

05/06/2012  [10:31]

Η ευθυγράμμιση της Γης με τον Ήλιο και την Αφροδίτη

Την Τετάρτη (6 ΙΟΥΝΊΟΥ 2012), η ανατολή του ηλίου θα διαφέρει σημαντικά από τις υπόλοιπες, καθώς η Αφροδίτη θα περάσει ανάμεσα από τη Γη και τον Ήλιο και θα είναι ορατή σε εμάς ως μια σκοτεινή κηλίδα. Η διέλευση θα διαρκέσει 6 ώρες και 40 λεπτά και θα είναι ορατή σε όλο τον κόσμο.

Η ευθυγράμμιση των τριών πλανητών αποτελεί ένα εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο και επέτρεψε στους αστρονόμους του 17ου και 18ου αιώνα να υπολογίσουν για πρώτη φορά την ακριβή απόσταση του Ηλίου από τη Γη. Η διάβαση της Αφροδίτης, η οποία θα πραγματοποιηθεί το διήμερο 5 και 6 Ιουνίου, έχει τραβήξει το ενδιαφέρον των πανταχού αστρονόμων, καθώς θα επαναληφθεί ξανά σε τουλάχιστον 105 χρόνια.

Το φαινόμενο συμβαίνει τέσσερις φορές σχεδόν κάθε δυόμισι αιώνες και χωρίζεται σε ζεύγη των οκτώ ετών. Το 2004, η ευθυγράμμιση των πλανητών είχε συμβεί ξανά, ένα πρωτόγονο θέαμα για όσους το είδαν.

Το απόγευμα της Τετάρτης, οι κάτοικοι των ΗΠΑ, Καναδά, Μεξικού, Κεντρικής Αμερικής και του βορειότερου τμήματος της Νοτίου Αμερικής θα έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν τη πρώτη φάση της διάβασης. Στην Ευρώπη, τη Δυτική και Κεντρική Ασία, την Ανατολική Αφρική και τη Δυτική Αυστραλία θα είναι ορατή η τελική φάση του φαινομένου και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος της 6ης Ιουνίου.

Το 1716, ο Βρετανός αστρονόμος Έντμουντ Χάλλεϋ, κάλεσε αρκετούς επιστήμονες να συνεργαστούν μαζί του για μια αποστολή που θα επεκτεινόταν σε όλη την υδρόγειο. Είχε προβλέψει ότι στις 6 Ιουνίου 1761, η Αφροδίτη θα περνούσε μπροστά από τον ήλιο και υπολόγισε ότι εάν οι επιστήμονες χρονομετρούσαν την ίδια διάβαση της Αφροδίτης από διαφορετικές τοποθεσίες του πλανήτη μας, θα μπορούσαν να υπολογίσουν τριγωνομετρικά την απόσταση του Ηλίου από τη Γη.

Έτσι οργανώθηκαν αποστολές από τη Βρετανία και τη Γαλλία για να καταγράψουν τις διαβάσεις του 1761 κι 1769. Η βρετανική αποστολή δέχθηκε επίθεση από γαλλικά πλοία και οι Άγγλοι επιστήμονες, Τσαρλς Μέισον και Τζερεμάια Ντίξον, αρνήθηκαν να ολοκληρώσουν την αποστολή τους. Η Βασιλική Εταιρία της Βρετανίας τους προειδοποίησε, ότι εάν δεν συνέχιζαν το έργο τους, «θα τους επιβαλλόταν ο σκληρότερος νόμος».

Η αποστολή του 1761 τελικά απέτυχε, καθώς η διέλευση διήρκησε μονάχα ένα λεπτό και οι αστρονόμοι δεν κατάφεραν να συγχρονιστούν σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

Επιστήμονες από τη Βρετανία, την Ελβετία, την Αυστρία και τη Ρωσία στάλθηκαν ξανά το 1769, με επικεφαλής τον μεγάλο εξερευνητή Τζέιμς Κουκ. Πέντε αστρονόμοι έχασαν τη ζωή τους και αρκετοί τραυματίστηκαν σοβαρά, όταν η αποστολή στάλθηκε στην Ανταρκτική. Ο Κουκ επέστρεψε μετά από 11 χρόνια, έχοντας αποτύχει δύο φορές να δει τη διάβαση και έχασε τη δουλειά του.

Ύστερα από χρόνια συλλογής των δεδομένων, η απόσταση υπολογίστηκε στα 149 με 155 εκατομμύρια χιλιόμετρα - με την ακριβή απόσταση να υπολογίζεται σήμερα στα 149.600.000 χιλιόμετρα. Ως μέση απόσταση της Γης από τον ήλιο ορίζεται η αστρονομική μονάδα AU (Astronomical Unit).

.

.

* Η Αφροδίτη θα φαίνεται σαν μια μικροσκοπική κινούμενη μαύρη κουκίδα πάνω στον τεράστιο ηλιακό δίσκο, καλύπτοντας μόλις το 0,1% της επιφάνειάς του.

.

* Η Ευρώπη, η Μέση Ανατολή και η Νότια Ασία θα μπορέσουν να δουν μόνο την τελική φάση του φαινομένου λίγο πριν από το ηλιοβασίλεμα της 6ης Ιουνίου.
- Μόνο έξι διαβάσεις της Αφροδίτης έχουν καταγραφεί από τότε που ο Γερμανός μαθηματικός προέβλεψε θεωρητικά το φαινόμενο τον 17ο αιώνα.

.

.

.

 

.

Πολύ καλή παρουσίαση ΕΔΩ :

7* ΓΕΛ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ - Να βλέπετε τη φωτεινή πλευρά της ζωής ...

.

.

.

.

 

.

.

.
από την εφημερίδα "ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ"

.

Η «κουκουβάγια» πέταξε !

Μια πολύ λιτή, συγκινητική και εξόχως πολιτική ανακοίνωση εξέδωσε ο σύλλογος εργαζομένων στον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων για τη διάλυση του Οργανισμού στο πλαίσιο της περικοπής εταιρειών του Δημοσίου. Τα σχόλια ανήκουν στους αναγνώστες:
.
«Σε λίγες ώρες ο Ο.Ε.Δ.Β. (Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων) θα αποτελεί παρελθόν, καταργείται οριστικά. Μετά από 75 χρόνια η κουκουβάγια της σοφίας και της αρετής ‘‘πετάει μακριά’’, γιατί κάποιοι αποφάσισαν ότι δεν έχει θέση στη σύγχρονη μνημονιακή εκπαίδευση. Η μόρφωση θα γίνεται πλέον ηλεκτρονικά. Το… Μέλλον είναι μόνο το… ‘‘ ηλεκτρονικό βιβλίο’’ και οι ‘‘διαδραστικοί πίνακες’’.
Οι εργαζόμενοι στον Ο.Ε.Δ.Β. που όλα αυτά τα χρόνια εξέδωσαν και διένειμαν τρία δισεκατομμύρια βιβλία σε εκατομμύρια μαθητές, αποχωρούν περήφανοι για τη συμβολή τους στη Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία, για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος (μέσο κόστος κάθε βιβλίου 0,70 ευρώ), για την απουσία διαφθοράς και διαπλοκής τους, για το ότι κατόρθωσαν να περισώσουν από τον ιδιωτικό φορέα, την ιστορία των σχολικών βιβλίων, δεκαπέντε χιλιάδες πρωτότυπα έργα ζωγραφικής που κοσμούσαν κάποτε τα σχολικά βιβλία (Τσαρούχης, Γκίκας, Γραμματικόπουλος, Τάσος κ.λπ.), τριάντα χιλιάδες (30.000) βιβλία, πολλά σπάνιων εκδόσεων, που αποτελούν πλέον περιουσία του υπουργείου Παιδείας.
Οι εργαζόμενοι αποχωρούν με πίκρα και ανησυχία για το μέλλον της έκδοσης και διανομής των σχολικών βιβλίων.
Ζήσανε τη φετινή χρονιά, τη χειρότερη από ιδρύσεως του Ο.Ε.Δ.Β., που τα βιβλία στάλθηκαν με τεράστια καθυστέρηση, που τα λάθη και οι παραλείψεις των ιθυνόντων στοίχησαν εκατομμύρια στους Έλληνες πολίτες, προάγγελος των όσων πρόκειται να επακολουθήσουν τη φετινή χρονιά, που εκτιμούμε ότι θα είναι πολύ χειρότερη από κάθε πλευρά. Οι εργαζόμενοι αποχαιρετούν ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα για την πολύχρονη συνεργασία και υπόσχονται να συνεχίσουν τον αγώνα για μία ΔΗΜΟΣΙΑ & ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ στην υπηρεσία του λαού. Η κουκουβάγια της σοφίας και της αρετής ελπίζει να μην ξεχασθεί και ονειρεύεται τη μέρα που σε μία Ελλάδα ελεύθερη και απαλλαγμένη από δανειστές - επιτηρητές - τροϊκανούς, θα ξανακληθεί να προσφέρει τις υπηρεσίες της για την εκπαίδευση των μαθητών»

.

.

.

.

.

τι άλλο να πούμε κι εμείς ;
μας ξηλώνουν τη ζωή σιγά - σιγά, πόντο - πόντο,
 όπως ξηλώνεται ένα πουλόβερ...

.

η Ελληνική βουλή νομοθετεί
αρχίζοντας τις περικοπές δαπανών
από τα σχολικά βιβλία ! 

ΑΙΔΩΣ, Αργείοι...

.

.

.

.

.

.

Πανελλήνιες εξετάσεις
Τρίτη 22 Μαϊου 2012

.

Νεοελληνική Γλώσσα


ΚΕΙΜΕΝΟ

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ


Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι οι αρχαίοι Έλληνες με την ίδια λέξη, τη διεθνή σήμερα λέξη «λόγος», ονόμαζαν τη σκέψη και την ομιλία. Και τα δύο πάνε μαζί, όπως αναφέρει ο Πλάτωνας στο έργο του «Σοφιστής».
Δεν είναι καθόλου άστοχο το λεγόμενο ότι ο καλύτερος τρόπος να χαρακτηρίσεις έναν άνθρωπο, είναι να προσέξεις πώς εκφράζεται, πώς μιλεί και πώς γράφει. Εκείνος που έχει ξεκαθαρισμένες και τακτοποιημένες τις σκέψεις του εκφράζεται καθαρά και με τάξη, είτε για σοβαρά και δύσκολα πράγματα μιλεί, είτε γράφει για απλά και εύκολα θέματα της καθημερινής ζωής. Όσο και να προσπαθεί κανείς να κρύψει ή να καλύψει τα κενά των γνώσεών του, ο λόγος του τον αποκαλύπτει. Μια ξαφνική φράση ή μια περιπλεγμένη πρόταση θα τον προδώσει. Ό,τι προπάντων δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο, είναι η διανοητική φτώχεια, ή η αναφομοίωτη μάθηση. Ο κούφιος και παιδαριώδης λόγος (προφορικός ή γραπτός) τα φέρνει στην επιφάνεια.
Κακώς ισχυρίζονται οι θιγόμενοι ότι τους αδικούμε, όταν κρίνουμε τον εσωτερικό κόσμο τους από την εκφραστική τους πενία1.
«Τα έχω στο νου μου» λένε «αλλά δεν μπορώ να τα διατυπώσω, γιατί μου λείπει η πείρα ή το θάρρος». Το «αν και πώς» τα διατυπώνουν μαρτυρεί το «αν και πώς» τα έχουν στο νου τους. Δεν κινείται σε άλλο επίπεδο ο νους, και σε άλλο η γλώσσα. Του ίδιου ρολογιού δείχτες είναι και ο ένας και η άλλη.
Και τι χρειάζεται στον άνθρωπο, για να σκέπτεται και να εκφράζεται καθαρά και με τάξη; Το καλό εγκεφαλικό κύτταρο, θα απαντήσει ο ένας. Η καλή εκπαίδευση, θα ισχυριστεί ο άλλος. Η ταπεινή μου γνώμη είναι: και τα δύο.
Ασφαλώς τα διανοητικά προσόντα, όπως και τις σωματικές ιδιότητες, τα οφείλουμε κατά κύριο λόγο στις βιολογικές καταβολές μας. Δεν αποδίδει όμως αυτό το φυσικό κεφάλαιο, εάν δεν αξιοποιηθεί με την καθοδήγηση και την άσκηση, με μία λέξη: με την αγωγή που θα δεχτούμε ή θα
επιβάλλουμε στον εαυτό μας από τα τρυφερά μας χρόνια.
Εκείνοι που τα ρίχνουν όλα στην κληρονομικότητα, απαλείφουν αυθαίρετα έναν παράγοντα, που έχει αναμφισβήτητη και κάποτε αποφασιστική σημασία για τη διάπλαση2 της προσωπικότητάς μας: τον παράγοντα «αγωγή» (ανατροφή, εκπαίδευση, άσκηση), που μας παρέχουν εκείνοι που μας ανέθρεψαν και μας εκπαίδευσαν, είτε πρόσωπα είναι αυτοί (γονιοί, δάσκαλοι, φίλοι) είτε απρόσωποι θεσμοί (διοίκηση, δικαιοσύνη, εκκλησία, σχολείο, επάγγελμα κ.λπ.).

.

Ε.Π. Παπανούτσου, 2003, Οι δρόμοι της ζωής,
Εκδ. Νόηση, Αθήνα, σελ. 121-123 (Διασκευή)

.

.

.

.

.

.
.
το σημερινό - πρώτο θέμα των Πανελληνίων εξετάσεων

.

Πανανθρώπινο μήνυμα τέχνης

.

Κάθε πολιτισμός έχει τα όρια και το στίγμα του στον ιστορικό χώρο και χρόνο. Μέσα ωστόσο στην ιστορία του κόσμου, το αρχαιοελληνικό αισθητικό επίτευγμα σημαδεύει την καταγωγή μιας τέχνης με πανανθρώπινο μήνυμα και με διαστάσεις παγκόσμιες, θα έλεγα σχεδόν εξωχρονικές. Πρώτη έκφραση της αποστασιοποίησης του ανθρώπου από την αναγκαιότητα της φύσης, χάρη στη μεταμόρφωση της ύλης σε πνεύμα, το ελληνικό πλαστικό κατόρθωμα δηλώνει την επίμονη και έλλογη προσπάθεια του καλλιτέχνη να δαμάσει το πάθος και τη μοίρα με τα έργα του νου και της καρδιάς, αυτά που φέρνουν τον άνθρωπο όλο και πιο κοντά στο Θεό, αυτά που τον οδηγούν δίπλα στο συνάνθρωπο.
Αποκρυστάλλωμα μιας ορθής και όρθιας σκέψης, το αρχαίο άγαλμα (μεμονωμένο ή ως αναπόσπαστο μέρος αρχιτεκτονικού συμπλέγματος) καθαγιάζει και αγλαΐζει1 τους χώρους της πόλης. Σήμα ανάτασης ψυχικής και ορόσημο πανάρχαιας μνήμης, θυμίζει στους πολίτες την αμέριστη ευθύνη τους για τη συνοχή της κοινωνικής ομάδας και ορθώνεται εγγυητής της ιστορικής αλληλεγγύης του συνόλου. Διαγράφει ο τεχνίτης τα πλαίσια μιας πάντα ευνομούμενης και ισορροπημένης πολιτείας, έτσι όπως την ονειρευόταν η νεογέννητη δημοκρατία και έτσι όπως την ορίζει η πλατιά ειρηνευτική κίνηση του θεϊκού βραχίονα στο αέτωμα του ολυμπιακού ναού. Κίνηση που αναδεικνύει τον Απόλλωνα ρυθμιστή στη διαμάχη του ανθρώπου με το ζώο, με το μυθικό Κένταυρο, στην  Ολυμπία,

1 αγλαΐζω=λαμπρύνω

 και οργανωτή της ζωής μέσα στο φως του λόγου. Το πέρασμα από το μύθο στο λόγο έγινε, χάρη στην τέχνη, άγαλμα, θέαμα και θεωρία. […]
Το πέρασμα από το ζώο, την άγρια φύση και τους αγρούς, στο δομημένο άστυ και στην οργανωμένη πόλη, ας πούμε τη θεϊκή μετάβαση από την κυνηγέτιδα Άρτεμι στην πολιάδα Αθηνά, δηλώνει με κάθε της μορφή και σε κάθε της βήμα η αρχαία ελληνική τέχνη, πρώτη αυτή εγρήγορση του ανθρώπου στον κόσμο του ελεύθερου πνεύματος. Αυτό ίσως είναι το συνοπτικό μέγιστο μάθημα του αρχαιοελληνικού βιώματος, των ανθρώπων που πρώτοι σμίλευσαν στο ξύλο, στην πέτρα και στο μάρμαρο, τη μορφή της εσωτερικής ενατένισης, συνδυασμένη με την ιδεατή πληρότητα της φυσικής ομορφιάς. Μαρτυρεί για τα λεγόμενά μου το αινιγματώδες χαμόγελο του αρχαϊκού κούρου και η ανείπωτη έκπληξη στο βλέμμα της κόρης μέσα στην πολύπτυχη φορεσιά της.
Ιδού η απαρχή της προσπάθειας για γνώση και για αυτογνωσία, ιδού το πρώτο ερωτηματικό, το για πάντα αναπάντητο, ιδού η αυγή του μυστηρίου που οδήγησε τον άνθρωπο να γίνει πλάστης αθάνατου έργου, δημιουργός δηλαδή θεών. Δάμασε η ελληνική τέχνη το ζώο πριν ανακαλύψει τον τέλειο άνθρωπο. Το συντροφικό συναπάντημα του ανθρώπου με τους θεούς διδάσκει η αρχαία αισθητική, στην προσπάθειά της να αιχμαλωτίσει την τέλεια μορφή την πάντα μετέωρη και πάντα τεταμένη προς μια ιδεατή πληρότητα, προς ένα αέναο γίγνεσθαι. Να γιατί η αρχαία τέχνη θα μένει πάντα πρωτοποριακά επίκαιρη και ζωντανή: είναι η τέχνη πυξίδα και σταθερός προσανατολισμός, αυτή που δεν γνώρισε αμηχανίες και αγνοεί τα αδιέξοδα, γι’ αυτό και εμπνέει κάθε αναγέννηση, γι’ αυτό και μένει η βάση κάθε πνευματικής παλιννόστησης προς το ουσιώδες, δηλαδή τη δημιουργία ελευθερίας.

Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

.

.

.

Πολιτισμός και Ελληνισμός

Προσεγγίσεις, Αθήνα 2007
(Διασκευή)
ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ