E lucevan le stelle
e olezzava la terra
stridea l'uscio dell'orto
e un passo sfiorava la rena
entrava ella, fragrante,
mi cadea fra le braccia.
Oh! Dolci baci, o languide carezze,
mentr'io fremente
le belle forme disciogliea dai veli!
Svanì per sempre il sogno mio d'amore...
L'ora è fuggita
e muoio disperato!
E muoio disperato!
E non ho amato
mai tanto la vita,
tanto la vita!
.
.
αν θέλετε
μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι
4 σχόλια:
μερικές φορές παραπονιέσαι.
μη το κάνεις.
παρακαλώ!;;;;;;;
δεν ξέρω ποιός είσαι...
και δεν είμαι της γκρίνιας και του παράπονου.
το αντίθετο.
πολύ καιρό δεν μιλάω και κοίτα τώρα, δυό φορές μέσα στην ίδια μέρα...
μην εγκαταλείπεις
Δημοσίευση σχολίου