Σάββατο, Φεβρουαρίου 26, 2011

.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ

Ωδή έκτη

ΑΙ ΕΥΧΑΙ

Της θαλάσσης καλήτερα
φουσκωμένα τα κύματα
να πνίξουν την πατρίδα μου
ωσάν απελπισμένην,
έρημον βάρκαν·

Σ την στεριάν, 'ς τα νησία
καλήτερα μίαν φλόγα
'να ιδώ παντού χυμένην,
τρώγουσαν πόλεις, δάση,
λαούς και ελπίδας·

Καλήτερα, καλήτερα
διασκορπισμένοι οι Έλληνες
'να τρέχωσι τον κόσμον,
με εξαπλωμένην χείρα
ψωμοζητούντες·

Παρά προστάτας 'νάχωμεν.
Μέ, ποτέ δεν εθάμβωσαν
πλούτη ή μεγάλα ονόματα,
μέ, ποτέ δεν εθάμβωσαν
σκήπτρων ακτίνες.

......................................................


Και τώρα εις προστασίαν μας
τα χέρια σας απλώνετε!
τραβήξετέ τα οπίσω·
βλέπει ο θεός και αστράπτει
δια τους πανούργους.

Όταν το δένδρον νέον
εβασάνιζον οι άνεμοι,
τότε βοήθειαν ήθελεν·
εδυναμώθη τώρα,
φθάνει η ισχύς του.

................................................



παρά... Ε, όσον είναι
τυφλή και σκληροτέρα
η τυραννίς, τοσούτον
ταχυτέρως ανοίγονται
σωτήριοι θύραι.

.................................................

.

.

.

.

.

.

.


2 σχόλια:

Ρεγγίνα είπε...

Παρά ποτέ Επίκαιρος!

quartier libre είπε...

@
και Επίκουρος...

πότε άραγε θα απαλλαγούμε από τους "προστάτας",
μην πω την άλλη λέξη...


:)