.

.

.

.

.

Μιά αγκαλιά

μυρωδάτο

Δυόσμο

.

.

.

.

.

.

γιατί τ' αστέρια φεύγουν τόσο νωρίς;

μιά μικρή λάμψη είν' η ζωή τους... σα να διαγράφουν ένα τόξο στο στερέωμα. έπειτα, τίποτα.

χώμα ήμουνα, στο χώμα επιστρέφω.

"για δες", είπε ο μεγάλος, "αρκούν κάτι στιγμές σαν κι αυτή, για ν' αλλάξεις τη ματιά σου για τον κόσμο"!

αυτή γύρισε, τον κοίταξε και μαζεύτηκε μέσα της...

ίσως πισωπάτησε και δυό βήματα...

"άκου λέει ! την αλλάζεις και την καλοαλλάζεις τη ματιά σου για τον κόσμο"... κι απλά, μαθαίνεις , πως μόνο για ό, τι αληθινά σε νοιάζει, μόνο για τούτο αξίζει να παλεύεις.

μόνο για τις αλήθειες των ανθρώπων και για τις αλήθειες σου.

αδιάφορα όλα τ' άλλα... κανένα κόστος δε σε μέλλει πιά. μαθαίνεις να μετράς αλλιώς. ανακαλύπτεις άλλες ομορφιές, κι αλήθειες άλλες. δύσκολο να φανερωθούν χωρίς της ψυχής το άγγιγμα.

έτσι...

περπάτησαν για λίγο αμίλητοι, ένας δίπλα στον άλλο.

πιάστηκαν απ' το χέρι, σαν τα παιδιά. παίρνει δύναμη το να χέρι, μέσα στ' άλλο.

δύσκολο ετούτο το μεσημέρι του Σαββάτου.

τ' άφησαν πλάϊ του, ένα μικρό αεροπλανάκι .

.

.

θυμάται τα συνωμοτικά που κάνουν με τον αδερφό της.

τα καλοκαίρια, όταν είναι κι οι δυό στην πόλη όπου τ' αεροδρόμιο αγγίζει το δρόμο, στέκεται αυτή στην άκρη του δρόμου και περιμένει.

εκείνος, φέρνει το κήτος αργά-αργά στο διάδρομο, προς το μέρος της. όταν ζυγώσει πολύ κοντά και κοιτάζονται πιά απ' το παράθυρο, της αναβοσβύνει τη μεγάλη σκάλα κι εκείνη σηκώνει το χέρι. τον χαιρετάει, τον σταυρώνει. αυτός παίρνει αργά τη στροφή, ρολλάρει, πατάει τα γκάζια, το σηκώνει.

.

.

γύρισε σπίτι τ' απομεσήμερο, λίγο θλιμμένη.

το παιδί πείναγε.

την πήρε και πήγαν στο φεστιβάλ του Οκτώβρη.

ήπιε ζεστό κρασάκι που της αρέσει. ετούτοι εδώ, κοπανάνε μέσα και μιά τζούρα βότκα, ένα ξύλο κανέλλα και γαρυφαλάκια.

αυτή ρίχνει μέσα και μαύρες σταφίδες και μιά λεπτή φλύδα λεμόνι. το όλο, σε στυλώνει.

πήραν τα sous verre κι έγραψαν πάνω τ' όνομά τους και ημερομηνία.

τη δευτέρα, μην ξεχάσει να τα πάρει στο γραφείο. θ' ακουμπάει πάνω το φλυτζάνι του καφέ της. στο sous verre απ' τη μπύρα.

Michellangelo Buonarroti

.

.

Την Τετάρτη, 14 Φλεβάρη, Βαλεντίνοι μου,

γίνονται τα Special Olympics.

Ξέρετε...

Άτομα με ειδικές ικανότητες και ειδικό θάρρος...

.

Πρόταση :

.

να σηκωθούμε από τις καρεκλίτσες μας

να βγούμε από τα αποστειρωμένα μας γραφεία,

ΕΞΩ

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

και να βαδίσουμε σεμνά πλάϊ τους, έστω και 500 μέτρα διαδρομή.

Συμβολισμός αγάπης.

Από χτες βράδυ, είχα ένα ατύχημα με το blog.
Με οδήγησε υποχρεωτικά να μπω σε nouvelle version,
τώρα όμως που μπήκα, μου κάνει το δύσκολο...
δεν ξέρω ακόμα να το διαχειριστώ, άλλα εμφανίζει, άλλα όχι, άλλα τα εμφανίζει κινέζικα!
δεν προλαβαίνω 'ισως σήμερα να τα φτιάξω, ήδη καθυστέρησα πολύ για τη δουλειά, θα το προσπαθήσω μόλις μπορέσω...

(χαμόγελο)

καλημερούλα

LIED DER LIEDER

.

.

O wie schön ist doch meine Geliebte

In ihrem Alltagskleid Ich seh’ sie vor mir mit ihrem Kämmchen in dem Haar.

Und keiner hat es je gewusst, dass sie so schön ist.

Ihr Mädchen von Auschwitz und von Dachau,

ihr Mädchen Habt ihr gesehen die Geliebte mein?

Wir sahen sie auf einer weiten Reise

Ihr Kleid trug sie nicht mehr Und auch kein Kämmchen im Haar.

O wie schön ist doch meine Geliebte

Verwöhnt von ihrer Mutter Verwöhnt von den Küssen ihres Bruders!

Und keiner hat es je gesehn, dass sie so schön ist.

Ihr Mädchen von Mauthausen, ihr Mädchen von Belsen

Habt ihr gesehen die Geliebte mein?

Wir sahen sie auf einem eiskalten Platze

Und mit einer Nummer auf dem weißen Arme Und einem gelben Stern auf ihrem Herzen.

O wie schön ist doch meine Geliebte

Verwöhnt von ihrer Mutter Verwöhnt von den Küssen ihres Bruders!

Und keiner hat es je gesehn, dass sie so schön ist.

CHANTS

DES CHANTS

.

.

Qu'elle est belle, mon amour

Avec sa robe de tous les jours

Avec un petit peigne dans ses cheveux

Personne ne le savait, qu'elle était aussi belle.

Jeunes filles d'Auschwitz, Jeunes filles de Dachau,

N'avez-vous pas vu mon amour?

Nous l'avons vue, dans un lointain voyage

Elle ne portait plus sa robe

Ni de peigne dans ses cheveux.

Qu'elle est belle, mon amour

Choyée par sa mère et les baisers de son frère.

Personne ne le savait, qu'elle était aussi belle.

Jeunes filles de Mauthausen, Jeunes filles de Belsen,

N'avez-vous pas vu mon amour?

Nous l'avons vue sur la place gelée,

Un numéro dans sa main blanche et une étoile jaune sur le cœur.

SONG OF SONGS

.

.

How lovely is my love

in her everyday dress with a little comb in her hair.

No-one knew how lovely she was.

Girls of Auschwitz, girls of Dachau,did you see my love?

We saw her on a long journey;

she wasn’t wearing her every day dressor the little comb in her hair.

How lovely is my love caressed by her mother,and her brother’s kisses.

Nobody knew how lovely she was.

Girls of Mauthausen girls of Belsen did you see my love?

We saw her in the frozen square

with a number on her white hand with a yellow star on her heart.

How lovely is my love

caressed by her mother,and her brother’s kisses.

Nobody knew how lovely she was.

Tending roses

CANTICO DEI CANTICI

.

.

Era bello e dolce il mio amore

col suo vestito bianco della festa e un fiore rosso tra i capelli.

Nessuno può sapere quanto fosse bella!

Ragazze di Auschwitz, ragazze di Dachau, avete visto il mio amore?

L’abbiamo vista in quel lungo viaggio ma senza il suo vestito bianco né

il fiore rosso tra i capelli.

Era bello e dolce il mio amore

coi suoi capelli lunghi e neri cresciuti tra le mie carezze.

Nessuno può sapere quanto fosse bella!

Ragazze di Mauthausen, ragazze di Belsen,

avete visto il mio amore?

L’abbiamo vista in uno spiazzo nudo,

un numero marchiato sulla mano e una stella gialla sopra il cuore.

Era bello e dolce il mio amore

coi suoi capelli lunghi e neri cresciuti tra le mie carezze.

Nessuno può sapere quanto fosse bella!

Τραγούδι Τραγουδιών

.

.

Τι ωραία που είναι η αγάπη μου
με το καθημερινό της φόρεμακι ένα χτενάκι στα μαλλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.
Κοπέλες του Άουσβιτς,του Νταχάου κοπέλες,
μην είδατε την αγάπη μου;

Την είδαμε σε μακρινό ταξίδι,
δεν είχε πιά το φόρεμά της
ούτε χτενάκι στα μαλλιά.

Τι ωραία που είναι η αγάπη μου,
η χαϊδεμένη από τη μάνα της και τ'αδελφού της τα φιλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.
Κοπέλες του Μαουτχάουζεν,κοπέλες του Μπέλσεν,
μην είδατε την αγάπη μου;

Την είδαμε στην παγερή πλατεία
μ'έναν αριθμό στο άσπρο της το χέρι,
με κίτρινο άστρο στην καρδιά.

Τι ωραία που είναι η αγάπη μου,
η χαϊδεμένη από τη μάνα της και τ'αδελφού της τα φιλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

οτι κραταιά

ως θάνατος

«Πες της το μ’ ένα γιουκαλίλι…»
γρινιάζει κάποιος φωνογράφος.
Πες μου τι να της πω, Χριστέ μου,
Τώρα συνήθισα μονάχος

…………………………………

«Πες της το μ’ ένα γιουκαλίλι…»
λόγια για λόγια, κι άλλα λόγια;
Αγάπη, πού ναι η εκκλησιά σου
Βαρέθηκα πια στα μετόχια



Say it with a ukulele

.

.

.

Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα.
Ευτυχισμένος αν στο ξεκίνημα, ένιωθε γερή την αρματωσιά μιας αγάπης, απλωμένη μέσα στο κορμί του,
Σαν τις φλέβες όπου βουίζει το αίμα.

.

.

.

Με τον τρόπο

του Γιώργου Σεφέρη

πάλλευκο