The Nutcracker

.

Pyotr Ilyich Tchaikovsky

.

μπαλλέτα Kirov

μπαλλέτα Bolshoi

.

Royal Opera House

.

Fantasia

Disney

.

Casse Noisette

Maurice Bejart

.

το βαλς των λουλουδιών

με pipe organ

.

χορεύει ο Baryshnikov

.

March of the Toy Soldiers

.

Dance of the Sugar Plum f.

.

η Λίμνη των Κύκνων

.

.

.

.

ατάκτως ερριμμένα

Θα ρθουν καλύτερες μέρες.
Δεν γίνεται να μην έρθουν...
Προχωράει με κάποιον τρόπο η ζωή. Δεν ξέρω με ποιόν τρόπο, μα κάπως, με κάποιο τρόπο φαίνεται, προχωράει.
Τα στραπάτσα στραπάτσα, και η ζωή προχωράει...
Η α Δελφική Λαλέουσα Πηγή.
Η Αμαλία.
Ή ανάποδα μην ήσαν οι χρόνοι; Μπορεί και να λαθεύω το χρόνο. Έχω χάσει στους χρόνους, τα μπρος και τα πίσω...
Τώρα, ετούτος εδώ ο δεκαπεντάχρονος.
Στραπάτσα...

Και η ζωή, σε διαρκή πορεία.
Και τα παιδιά μας, σε διαρκή πορεία. Στους δρόμους μερόνυχτα. Νυχθημερόν.
Και τι να τους πεις; Μην κατεβαίνετε στους δρόμους;
Δεν πειράζει, που σκοτώσανε ένα παιδί, να τους πεις;
Και τι να τους πεις; Σκύψτε με υποταγή το κεφάλι;
Εσύ, μας έμαθες να μη το σκύβουμε το κεφάλι. Πώς δηλαδή να μαζευτούμε και πώς να το σκύψουμε; Και πόσο; Πολύ το σκύβουν το κεφάλι; Λίγο; Πόσο ρε μάνα;
Ποιό είναι το όριο της ασφάλειας; Πόσο και ποιό είναι το ασφαλές;
Εσύ δεν έλεγες ότι έχει πράματα η ζωή, πιό σπουδαία από το ασφαλές;
Κι η αξιοπρέπεια ;
Και το κουράγιο ; Το μοναχικό κουράγιο και το συλλογικό ;
Και το ανυπόταχτο πνεύμα ; Και η καρδιά η ανυπόταχτη ;
Και η ανθρώπινη αλληλεγγύη ;
Κι ο αγώνας για το δίκιο;
Και τι να αρχίσεις τώρα να τους λες... "υπερτέρα όλων η τάξις και η ασφάλεια";

Κι έρχονται έπειτα τα βράδυα, τα αφιλότιμα βράδυα να σε σακατεύουν, που, τι δυόμιση και τρεις παρά ! Λέγε εξήμιση, να σαι μέσα...
Κι έχεις κι εσύ τα πάνω και τα κάτω σου.
Εσύ, ένα μάτσο χάλια...

Τίποτα δεν μπορεί να ναι πιά όπως πριν, μα θα ρθουν και μέρες καλύτερες...
Θα ρθουν καλύτερες μέρες. Δεν γίνεται να μην έρθουν...

signat.
a.k.
.
.

Ετούτο εδώ
Είναι σαν τα στενά περάσματα
Της ευτυχίας τα στενά μονοπάτια
Διαβαίνεις και λες, θα με βγάλει, δε θα με βγάλει...
Στρεκλάς σε κατσάβραχα
Παραπατάς σε πέτρες λιανές
Πιάνεσαι στ’ αρμυρίκια
Και προχωράς στον ήλιο κατάφατσα
και στο γαλάζιο
Φεγγοβολάν τα νερά
Ως πέρα
Φέγγει η Εύβοια


.

.

5 Δεκέμβρη 08

"Κύριε,

.

βόηθα να θυμόμαστε

πως έγινε τούτο το φονικό

~την αρπαγή,

το δόλο,

την ιδιοτέλεια,

το στέγνωμα της αγάπης~

.

.

Κύριε,

.

βόηθα να τα ξεριζώσουμε..."

.

.

.

.

Γ. Σεφέρης

@

Δυό γάϊδαροι μαλλώνανε σε ξένον αχυρώνα...

Εγώ γαϊδούρι δεν είμαι...
Για μαντρόσκυλο να με βλέπεις, καλύτερα !

Έχω από χρόνια πάρει μιάν κιμωλία, άσπρη κιμωλία, και τραβάω στο πάτωμα γραμμή μεγάλη.
Κύκλο φτιάνω. Τον κύκλο με την κιμωλία.
Μέσα στον κύκλο κλείνω τους αγαπημένους μου όλους, τους φίλους μου όλους, τους συντρόφους μου όλους, τον εαυτό μου τελευταίο.
Σαν τα σκυλιά , που περιχαρακώνουν το χώρο τους κατουρώντας γύρω γύρω. Κοτάει κανείς να μπει μέσα στο χώρο τους τον κατουρημένο; Αλυχτίσματα και δαγκωνιές αλύπητες. Κι αν ο σκύλος είναι και μαντρόσκυλος, τότενες, όποιονε πάρει ο χάρος.

Αν κάνεις το λάθος (αν το ξανακάνεις δηλαδή...) και παραβιάσεις θύρα, ή, αν κάνεις το λάθος (αν το ξανακάνεις δηλαδή...) και πατήσεις με ασέβεια στον κύκλο με την κιμωλία, το καλό που σου θέλω, μάγκα μου !
Τράβα να μοστράρεις επαναστατική γυμναστική, σ’ άλλη γειτονιά, γιατί εδωπά, δε σε παίρνει...
Εδώ, έχει μαντρόσκυλους. Μακριά από δω.
Τράβα ίσα πέρα.
Εδώ τριγύρω, ξιπασιές δε χωράνε.
Αλλοι κριτές της ζωής, μας βρήκαν πάλι!
Άλλο νταβατζιλίκι της «κριτικής του ορθού επαναστάτη»!

Και ναι ρε φίλε, εγώ φοβάμαι ! Εγώ, από πάντα φοβισμένος! Εσύ τι ζόρι τραβάς;
Κι αν γουστάρω ακόμα, θα κάθομαι στον καναπέ, να βλέπω τηλεόραση. Εσύ δε μου λες, τι ζόρι τραβάς;
Και μάχιμος διαδηλωτής, δε θέλω να μαι. Κι ούτε σου ζήτησε κανείς, να «με κόβεις», με του μεγάλου αδερφού το μάτι.
Τράβα πάρα πέρα. Μου κρύβεις τον ήλιο.
Και ναι, λιγόψυχος είμαι και σιωπώ. Εσύ ρε φίλε, αν είσαι θαρραλέος, γιατί βρίζεις ανώνυμα;
Πρώτα πρώτα, τ’ ονοματάκι σου, χάρισέ μας ! Τότε, ίσως σου επιτρέψουμε να μας κάνεις τις ξεδιάντροπες παρατηρήσεις σου .

Εξυπνάδες ανώνυμες, σ’ αυτή τη γειτονιά, ουκ αποδεκτές .

Εδώ η γειτονιά είναι γροθιά σφιχτή.

Εδώ, έχει κύκλους με κιμωλίες...
.

Άντε, γιατί περίσσεψε η κριτική στη ζωή μας !...

Υ.Γ.

αφού τριγυρίσαμε βόλτες ατέλειωτες την Αθήνα, μ' ένα βαρύ φορτίο γενικότερα, έχω μιάν κούραση σωματική και μιάν απαντοχή καταβαραθρωμένη


κι είχα, αδερφέ μου, μιά διάθεση για καυγά απόψε!...

.

.

.

φιλώ σας !

Z

.

.

Τετάρτη 10/12/08

.

.

Γενική απεργία

.ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

.

ενάντια σε κάθε μορφή βίας

.και κατά της αντεργατικής πολιτικής

.

στις 11 το πρωί έξω από τη Βουλή

.

.

για σένα

κανείς πιά,
δεν μπορεί να είναι
όπως πριν

L’oeuf du serpent

.

.

Δύσκολοι
καιροί
.

για γονείς

και για την κοινωνία ολόκληρη

.

. .

ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ,

.

ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΑΦΉΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΚΚΟΛΑΦΘΕΙ !

.

.

.

.

"Σαν την πρώτη μοναξιά, που η γνώση της χαράζει για πάντα το παιδί,
Θα στείλω τα όνειρά μου να ταράξουν το νοικοκυρεμένο ύπνο τους.
Θα στείλω το φόβο να φωλιάσει στις ανύποπτες καρδιές τους...


Θα πολιορκώ το "κοίταζε τη δουλειά σου" με την αγωνία μου"

.

.

.

etat de siege
.

.

.

.

.

Δεν είμαστε ποιητές,

Σημαίνει εγκαταλείπουμε τον αγώνα
.
.
Γιώργος Σαραντάρης

signature
a.k.
.
Ιακώβου αποστόλου
Χριστοφόρου μάρτυρος
Γεωργίου δωριέως και
Κωπηλάτισας ξέσκεπης
με τα μαλλιά ριχτά
στον Ιόνιο ήλιο
.
.
.
Κοντάκιο - ήχος γ΄
.
"Εν τοις Μύροις Άγιε, ιερουργός ενεδείχθης"
.
.
.
signature
a.k. .

Στην εκκλησιά που μπαίνεις εσύ "σαν Πανσέληνος"
Κι εγώ, σα μικρό καντηλάκι.
Ορθή, ταπεινή, περήφανη, ακούραστη,
στο ιερό μπροστά, στο χέρι η σύνοψη .
Διαβάζω μαζί.
Η θεία μετάληψη. "Κοινωνόν με παράλαβε".
Βιολέττες ευωδιάζει το λιβάνι.
Άκρα σιωπή.
Παλαμική η ιερουργία και κατάνυξη.

στους βηματισμούς των zapateado και των taconeo
.
.
.

η παράσταση μέσα στην παράσταση !

.
.

Η θρυλική φλαμένκο παράσταση του Gades,

που έγινε ταινία από τον Carlos Saura

.
.

Οι χορογραφίες του Gades στην Κάρμεν

αναβίωσαν την παράδοση και το ατόφιο πάθος του φλαμένκο

.
.
.
.
.

"ο Merime έφερε την Κάρμεν στην Γαλλία

αλλά ο Gades την επέστρεψε στην Ισπανία"