.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

signature

a.k.

Ξυπνώ καμιά φορά στη μέση της νύχτας, έντρομη. Ιδρώνω. Ήρθες εσύ, έφυγες, κι εγώ κοιμόμουν, σε έχασα.
Χρόνια, μετά από τέτοιο όνειρο, κουλουριαζόμουν, στο στήθος τα γόνατα, το κεφάλι στο στήθος, κέντρο ανθρώπινου κύκλου το στήθος, αυτό που εσύ εγνώρισες και δεν εγνώρισες. Στήθος ατρόμητα απλωμένο στον κόσμο, να φεύγει κοντά σου σαν ντροπαλό περιστέρι κι άλλοτε να φτερουγά τρομαγμένα στη μέση της νύχτας, ήρθες εσύ, έφυγες, κι εγώ κοιμόμουν, σε έχασα.
Τον τελευταίο καιρό, ησύχασαν λιγάκι τα όνειρα. Πάλι ξυπνώ στη μέση της νύχτας, μα ήρθες, λέω, ήρθες, ήρθες, δε φεύγεις συ χωρίς εμένα.
Ξυπνάω ήσυχα, κι ακούω να μιλάς τα λόγια που γυρίζω μέσα μου.
Κοιμάμαι ήσυχα, κι ακούω μέσα μου εκείνα που εσύ θα πεις αύριο.
Ο ποιητής, εσύ.

* Τον Μάρκο Μπότσαρη

του Σπαθάρη

δανείστηκα από τον nocturne.

.

.

.

.

.Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ
ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

.

ΡΟΛΟΙ :

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ
ΧΑΤΖΑΗΒΑΤΗΣ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΕΚΕΡΗΣ

(πλούσιος Φαναριώτης έμπορος της Κων/πολης)
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΤΣΑΚΑΛΩΦ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΚΟΥΦΑΣ
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΞΑΝΘΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ
ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ
ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ
ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ (ανώνυμος)
ΑΦΗΓΗΤΗΣ


ΑΛΛΟΙ ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΙ

(ανώνυμοι, χωρίς λόγια με απλή σκηνική παρουσία,

ανάλογα με τον αριθμο των μαθητών που θα επιλέξουμε να παίξουν)

.

ΣΚΗΝΗ Α΄

Ο Καραγκιόζης ως συνήθως κοιμάται…¨τον ύπνο του δικαίου¨.

Βρισκόμαστε στο 1821 λίγο πριν την έναρξη της επανάστασης.
Στην πρώτη σκηνή που εκτυλίσσεται στην Κων/πολη, πρωτεύουσα της οθωμανικής αυτοκρατορίας, συμμετέχουν μόνο ο Καραγκιόζης και ο Χατζαηβάτης
.

Ο Χατζαηβάτης φτάνει έξω από την παράγκα του Καραγκιόζη και με δύναμη χτυπά την πόρτα.

ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Ποιος κρούει τη θύρα μου; Αν είναι για τίποτα δόσεις δεν είμαι μέσα . Αν είναι τίποτα να μου δώσεις περίμενε λίγο.
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Κοιμάσαι βρε ακαμάτη; Ξύπνα, ο κόσμος καίγεται! Έλα που θέλω να σου πω.
Ο Καραγκιόζης εξέρχεται από την ¨οικία¨ του


ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Α που να σου πει ο παπάς…Τι βαράς ρε πρωί πρωί τις ξένες πόρτες; Αφού ξέρεις ξυπνάω το πρωί λίγο πιο αργά, κατά τις 12! Το είπε και ο Σουλτάνος, ότι εμείς που δε δουλεύουμε να κοιμόμαστε κομματάκι παραπάνω.
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Και γιατί το είπε αυτό;
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Γιατί άμα ξυπνάμε πεινάμε. Ενώ άμα κοιμόμαστε μπορεί να φάμε και κανένα καρβέλι …στα ονειρά μας!
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Βρε τεμπέλαρε, εδώ ο κόσμος χάνεσαι κι εσύ κοιμάσαι;
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Και τι με νοιάζει εμένα. Δικός μου είναι ο κόσμος; Δε πάει να χαθεί. Μήπως έφερες κανένα καρβέλι ψωμί και το κρατάς και κουράζεσαι; Τι είναι αυτό εκεί; (Δείχνει κάποια χαρτιά που κρατάει ο Χατζαηβάτης)
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Χαρτιά είναι βρε. Άκου να σου πω, γιατί θέλω τη βοήθειά σου. Η ¨Ιστορία¨ μας περιμένει.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
(Φτιάχνει λίγο τα μαλλιά του)... Και είναι ωραία αυτή η Ιστορία; Θα μου τη γνωρίσεις;
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Τι λες πάλι; Καλά δεν έμαθες τίποτα... Το γένος μας ετοιμάζει ξεσηκωμό. Να διώξουμε τους παλιότουρκους από τα μέρη μας. Φτάνουν τα 400 χρόνια σκλαβιάς.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Είναι τόσα πολλά έ; Εμ αφού γεννήθηκα σκλάβος τι περιμένεις!
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Άκου λοιπόν. Απόψε το βράδυ στο σπίτι του κυρ-Παναγιώτη του Σέκερη θα μαζευτούν κάποιοι κύριοι.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Σαν κι εμένα…
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Ναι, ναι περίπου τρομάρα σου, που θες να γίνεις και κύριος. Λοιπόν Καραγκιόζη ο κυρ-Παναγιώτης μου ζήτησε να του βρω κάποιον να τον βοηθήσει στα πέρα δώθε.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Και θα φάμε κιόλας ε;
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Κάτι θα υπάρχει για φαγητό, μα αυτό θα υπάρχει άφθονο σαν ελευθερωθούμε! Το βράδυ λοιπόν Καραγκιόζη στο σπίτι του κυρ-Παναγιώτη του Σέκερη. Και προσοχή μη σε πάρουν είδηση οι Τούρκοι Μήτε στη γυναίκα σου να το πεις.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Μη φοβάσαι με τη γυναίκα μου δε μιλάμε
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Γιατί;
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Γιατί λέει πως δεν είμαι άξιος λόγου αφού δεν μπορώ να φέρω φαΐ στο σπίτι. Και δε μου λες φίλε μου τι να φορέσω; Να βάλω τα καλά μου;
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Γιατί έχεις και άλλα εκτός από αυτά;
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Όχι που να τα βρώ;
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Τότε τι ρωτάς;
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Γιατί εσύ βαριέσαι ν’ απαντάς; Χαράτσι θα πληρώσεις; Δηλαδή και να θες να το πληρώσεις που να βρεις τα γρόσια!!!
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Καραγκιόζη το βράδυ. Φεύγω γιατί θα είμαι κι εγώ εκεί και θέλω να ετοιμαστώ.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Εντάξει, εντάξει, ταμάμ!


Αποχωρούν και οι δύο, ο Καρ/ζης προς την παράγκα του, ο Χατζ/της προς την άλλη κατεύθυνση. Έτσι τελειώνει η πρώτη σκηνή και πέφτει η αυλαία για την ετοιμασία της δεύτερης σκηνής, που θα γίνει στο σπίτι του Παναγιώτη Σέκερη, πλούσιου Κων/πολίτη μυημένου στη φιλική εταιρεία.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ΣΚΗΝΗ Β΄

Στο σαλόνι του σπιτιού του Παναγιώτη Σέκερη βρίσκονται αρχικά ο ιδιοκτήτης του σπιτιού, ο Καραγκιόζης και ο Χατζαηβάτης. Στη συνέχεια θα εισέλθουν στο σπίτι ο Δημήτριος Υψηλάντης, ο Αθανάσιος Τσακάλωφ, ο Νικόλαος Σκουφάς και ο Εμμανουήλ Ξάνθος.


Π.ΣΕΚΕΡΗΣ:
Λοιπόν Χατζαηβάτη είναι έμπιστος ο φίλος σου; Μη μας καταδώσει στους Τούρκους. Δυο βήματα είμαστε από το σαράι του Σουλτάνου (και δείχνει τον Καραγκιόζη)
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Έμπιστος είναι κύριε Σέκερη. Έμπιστος και νηστικός.
Π.ΣΕΚΕΡΗΣ:
Καλά θα φάει αργότερα. Παιδιά μου οι άνθρωποι που θα έρθουν σήμερα στο σπίτι μου θα μας μιλήσουν για την επανάσταση.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Α! Την ξέρω.
Π.ΣΕΚΕΡΗΣ: & ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Ποια;
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Αυτή τη στάση του λεωφορείου που λέτε
Π.ΣΕΚΕΡΗΣ:
Όχι βρε παιδί μου. Εννοώ τον ξεσηκωμό του γένους μας από την Τουρκιά, που για τέσσερις αιώνες μετά την άλωση της Κων/πολης, μας καταδυναστεύει.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Α! Τώρα κατάλαβα. Αυτή δεν την ξέρω.
Π.ΣΕΚΕΡΗΣ:
Οι άνθρωποι που θα έρθουν είναι από μια πόλη της Ρωσίας, που ζουν πολλοί Έλληνες εκεί, την Οδησσό.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Α! εκεί που θα ήθελα να πάω γαμήλιο ταξίδι.



Χτυπάει η πόρτα
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Καραγκιόζη, άντε ψυχούλα μου να ανοίξεις.
Π.ΣΕΚΕΡΗΣ:
Καραγκιόζη ν’ ανοίξεις μόνο αν δεις φραγκοφορεμένους. Αν είναι Τούρκοι άσ’ τους να χτυπούν.



Ο Καραγκιόζης πλησιάζει την πόρτα. Ανοίγει και εισέρχονται στο δωμάτιο, μαζί με τον Καραγκιόζη, ο Δ. Υψηλάντης, ο Εμ. Ξάνθος, ο Ν. Σκουφάς και ο Αθ. Τσακάλωφ. Χαιρετούν τον Π. Σέκερη και ταυτόχρονα αυτοσυστήνονται.
Δ. ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ:
Είμαι ο Δημήτριος Υψηλάντης.
Ε. ΞΑΝΘΟΣ:
Είμαι ο Εμμανουήλ Ξάνθος.



Ενώ ο Καραγκιόζης από την άλλη γωνία της σκηνής στραμμένος προς τους θεατές, με την ιδιότυπη αφέλεια που τον διακρίνει…


ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Καραγκιόζης ο Μελαχρινός.
Ν. ΣΚΟΥΦΑΣ:
Είμαι ο Νικόλαος Σκουφάς.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Καραγκιόζης ο Ξυπόλυτος .
ΑΘ. ΤΣΑΚΑΛΩΦ:
Είμαι ο Αθανάσιος Τσακάλωφ κύριε Σέκερη.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Οχ! Πλακώσανε και τα άγρια ζώα.
Ε. ΞΑΝΘΟΣ:
Κύριε Σέκερη έχουμε μιλήσει πολλές φορές με γράμματα. Με τη μυστική μας αλληλογραφία.
Π.ΣΕΚΕΡΗΣ:
Με το μυστικό κρυπτογραφικό μας αλφάβητο. Λοιπόν κύριοι το γένος ανυπομονεί. Τι αποφάσεις λάβατε; Ο πρίγκιπας μας ο Αλέξανδρος Υψηλάντης τι λέει;
Δ. ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ:
Ο αδερφός μου δεν μπόρεσε να έρθει. Μα μας εξουσιοδότησε να αποφασίσουμε με τις κεφαλές της Ελλάδας την ημερομηνία της έναρξης της επανάστασης καθώς και τον τόπο!
ΑΘ. ΤΣΑΚΑΛΩΦ:
Έφτασε η ώρα αδέρφια. Τίποτα δεν είναι ικανό να αναβάλει τον αγώνα.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Αδέρφι, πριν τρέξουμε σ’ αυτόν τον αγώνα, δεν τρώμε λιγάκι να πάρουμε δυνάμεις;
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Αργότερα Καραγκιόζη μη βιάζεσαι.
Π.ΣΕΚΕΡΗΣ:
Πρέπει να είμαστε προσεχτικοί όμως, μην την πατήσουμε όπως ο Λάμπρος Κατσώνης.
Ν. ΣΚΟΥΦΑΣ:
"Κάλιο ’ναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή
Παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή"
όπως είπε και ο αείμνηστος Ρήγας Φεραίος. Ας οριστεί ημερομηνία και τοποθεσία που θα αρχίσει η επανάσταση.
Π.ΣΕΚΕΡΗΣ:
Για τόπο ας επιλέξουμε τη Ρούμελη ή το Μοριά. Εκεί ο αρχιμαντρίτης Παπαφλέσσας έχει ρίξει το σπόρο της επανάστασης και όπως ο ίδιος λέγει ¨φύτρωσε, ωρίμασε και είναι έτοιμος για θερισμό¨. Επίσης εκεί υπάρχουν και αρκετά όπλα και οι αρματολοί που θα πρωτοστατήσουν. Είναι και μακριά απ’ την έδρα του Σουλτάνου.
Δ. ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ:
Και οι ξένες δυνάμεις θα συνεισφέρουν. Το είπαν και το εγγυήθηκαν.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Ναι, τώρα τα πιάσαμε τα λεφτά μας. Αυτοί όλο όλο βοηθάνε και δε θέλουν και τίποτα!



Ο Ξάνθος πλησιάζει τον Καραγκιόζη και χτυπώντας τον φιλικά στην πλάτη, λέει
Ε. ΞΑΝΘΟΣ:
Πρέπει να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις. Ύστερα θα μπούνε κι αυτοι.
Ν. ΣΚΟΥΦΑΣ:
Στο Μοριά λοιπόν;
Π.ΣΕΚΕΡΗΣ:
Ναι στο Μοριά. Και προτείνω ένα μέρος που δεν πατά τούρκικο πόδι. Στη μονή της Αγίας Λαύρας στα Καλάβρυτα.
Ν. ΣΚΟΥΦΑΣ:
Και για πότε λέτε αδέρφια;
ΑΘ. ΤΣΑΚΑΛΩΦ:
Λέω πως επειδή στέλνουμε το καλό μήνυμα , την καλή αγγελία να πούμε για τις 25 του Μάρτη. Όπως και η Παναγία δέχθηκε το Ευαγγέλιο για τη γέννηση του Χριστού από τον αρχάγγελο Γαβριήλ. Έτσι θα ξαναγεννηθεί το γένος.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Και εγώ ο νονός παιδιά.
Δ. ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ:
Μα ποιος θα μεταφέρει το μήνυμα στη Ρούμελη και στο Μοριά;
Π.ΣΕΚΕΡΗΣ:
Να ετούτοι οι δυο φίλοι που είναι αγνοί έμπιστοι και καλοί σαν τα μικρά παιδιά. (και δείχνει τον Καραγκιόζη και Χατζαηβάτη)
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Καραγκιόζη, ετοιμασε τις βαλίτσες θα πάμε ταξίδι.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Μ’ αεροπλάνο θα πάμε; (ρωτάει με διακριτική αφέλεια) Γιατί τα τρένα δεν τα μπορώ, δεν έχουν καλό σέρβις
Ε. ΞΑΝΘΟΣ:
Εκεί θα βρείτε τον αρχιμανδρίτη Παπαφλέσσα που θα σας καθοδηγήσει.
Ν. ΣΚΟΥΦΑΣ:
Μ’ αυτή τη σημαία θα κηρύξετε την επανάσταση (τους παραδίδει την ελληνική σημαία). Καλή τύχη !





Έτσι κλείνει η δεύτερη σκηνή. Πέφτει η αυλαία και προετοιμάζεται το σκηνικό για την τρίτη Σκηνή, όπου κορυφώνεται το έργο με την κήρυξη της επανάστασης.

.

.

ΣΚΗΝΗ Γ΄


Στη σκηνή αυτή, σε ένα ουδέτερο χώρο (σκηνογραφικά), στη μονή της Αγίας Λαύρας βρίσκονται και συζητούν ο Επίσκοπος Γερμανός , ο Κολοκοτρώνης, η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, η Μαντώ Μαυρογένους και κάποιοι οπλαρχηγοί (ο αριθμός είναι προαιρετικός). Στη συνέχεια θα έρθουν στη σκηνή ο Παπαφλέσσας ο Καραγκιόζης και ο Χατζαηβάτης.




ΕΠ. ΓΕΡΜΑΝΟΣ:
Αδέρφια σε λίγο θα έρθουν από την Κων/πολη τρία εκλεκτά τέκνα της πατρίδας για να φέρουν το χαρμόσυνο μήνυμα για την έναρξη της επανάστασης.
ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ:
Μα να ’τοι, θαρρώ τους βλέπω. Αυτοί πρέπει να είναι.



Εισέρχονται στο χώρο της σκηνής ο Παπαφλέσσας ο Καραγκιόζης και Χατζαηβάτης.
ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ:
Γεια και χαρά ωρέ αδέρφια, ο θεός να είναι μαζί μας και να μας ευλογεί.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ:
Γεια σας γεια σας, καλώς ορίσατε!



Ο Καραγκιόζης κρατά στα χέρια του τη σημαία.
ΕΠ. ΓΕΡΜΑΝΟΣ:
Αρχιμανδρίτη Παπαφλέσσα φέρνεις το νέο που όλοι περιμένουμε;
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Όχι μόνο εμείς οι τρεις είμαστε, δεν υπάρχει άλλος νέος.
ΕΠ. ΓΕΡΜΑΝΟΣ:
Εννοώ παιδί μου, τι αποφάσισαν οι άρχοντες του γένους; Τι λέει ο πρίγκιπας Υψηλάντης;
ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ:
Επίσκοπε Γερμανέ…
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Καλά ξένος είναι; δεν είναι Έλληνας;
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Το επίθετό του είναι βρε αγράμματε
ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ:
Επίσκοπε Γερμανέ κι εσείς οι άλλοι άρχοντες του νότου, που ορίζετε όλους τους Έλληνες της Ρούμελης και του Μοριά, εσείς θα δώσετε το σύνθημα ή όχι για τη επανάσταση! Αν εσείς πείτε το ναι, όλοι οι Έλληνες θα ξεσηκωθούν.
ΕΠ. ΓΕΡΜΑΝΟΣ:
Τι λες εσύ Θοδωράκη Κολοκοτρώνη θα τα καταφέρουμε;
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ:
Ο αγώνας θα είναι δύσκολος. Μπορεί τα καριοφίλια μας να είναι λίγα μα κάθε βόλι θα σημαίνει και την απελευθέρωση μιας πόλης. Τα γιαταγάνια μας με μια κοψιά θα κόβουν εκατό Τούρκους, γιατί διψάνε κι αυτά για λευτεριά.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Καπετάνιε πιο ’κει το ξίφος, γιατί καθώς είναι τόσο μακρύ μη με πάρει το δόλιο και γεμίσω αίματα και λερωθώ και δεν έχω άλλα ρούχα.
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ:
Μη σκιάζεσαι ωρέ, οι Έλληνες δε φοβούνται!
ΕΠ. ΓΕΡΜΑΝΟΣ:
Τόσο σίγουρος είσαι Θοδωράκη Κολοκοτρώνη;
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ:
Επίσκοπε Γερμανέ κι εσείς οι άλλοι, ο Θεός υπόγραψε με τους Έλληνες συμβόλαιο για τη λευτεριά τους. Και ο Θεός δεν είναι μπαμπέσης. Δε θα πάρει το λόγο του πίσω.
ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ:
Κι εγώ η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, η αρχόντισσα των Σπετσών, σας λέγω ότι θα δώσω στον αγώνα όλα μου τα καράβια , όλα μου τα υπάρχοντα και όλη μου την περιουσία για τον ιερό μας αγώνα. Για τη νίκη του γένους για να αναπνεύσουμε ελεύθερα.



Ο Καραγκιόζης παίρνει δυο, τρεις βαθιές εισπνοές
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Εγώ αρχίζω τις εισπνοές από τώρα για να είμαι έτοιμος όταν ελευθερωθούμε
Μ. ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ:
Κι εγώ η Μαντώ Μαυρογένους η αρχόντισσα της Μυκόνου, σας λέω ότι έχω μετατρέψει τα εμπορικά μου πλοία σε πολεμικά και μαζί με τη ζωή μου την ίδια είμαστε έτοιμοι να μπούμε στη φωτιά του αγώνα.
ΚΑΡ/ΖΗΣ:
Κι εγώ ο Καραγκιόζης ο άρχοντας της φτώχειας και επίτιμος βασιλιάς της πείνας λέω να δώσω κανένα χέρι, λίγο αυτί, κανένα δάχτυλο του ποδιού μου του γυμνού, τα μόνα υπάρχοντά μου.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ:
Μπράβο Καραγκιόζη!
ΧΑΤΖ/ΤΗΣ:
Μωρέ μάτια μου είσαι κι εσύ ένας ήρωας.
ΕΠ. ΓΕΡΜΑΝΟΣ:
Παπαφλέσσα ξεδίπλωσε τη σημαία για να ορκιστούμε σε αυτήν για τον αγώνα.





Ο Παπαφλέσσας παίρνει τη σημαία από τον Καραγκιόζη και με τη βοήθεια δύο οπλαρχηγών την ανοίγουν και την κρατούν από τα άκρα της. Ο Επίσκοπος Γερμανός αναφωνεί τον όρκο και όλοι πλησιάζουν προς τη σημαία.


ΕΠ. ΓΕΡΜΑΝΟΣ:


Ορκιζόμαστε όλοι σε τούτη τη σημαία για την απελευθέρωση όλου του γένους. Πως δε θα φοβηθούμε τους Τούρκους, δε θα κιοτέψουμε. Θα δώσουμε την περιουσία μας αλλά και τη ζωή μας αν χρειασθεί για την ελευθερία της πατρίδας. Με ομόνοια και αγάπη αναμεταξύ μας και με τη βοήθεια του Θεού να υψώσουμε τούτη τη σημαία σε εδάφη ελεύθερα, ελληνικά!
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ
ΟΛΟΙ:
Ελευθερία ή θάνατος, ελευθερία ή θάνατος!!!
ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ:
Το δέντρο της λευτεριάς πριν το ποτίσουμε με το δικό μας αίμα , τα χέρια ας ενώσουμε , χορό ας αρχίσουμε, λεβέντικο, ελληνικό, όπως το έθιμό μας το καλεί πριν από κάθε μάχη.



Όλοι μαζί συμμορφώνονται στην προτροπή, πιάνονται χέρι χέρι και χορεύουν σε ρυθμό καλαματιανό ή συρτό τραγουδώντας σε ανάλογο ρυθμό το παρακάτω ποίημα (τραγούδι)



Τουρκιά δε σε φοβόμαστε
άλλο δε σε μπορούμε
ήρθε η ώρα μας κι εμάς
να ελευθερωθούμε, να ελευθερωθούμε.

Και απ’ της Αγίας Λαύρας τη μονή
Φωνάζουμε όλοι μαζί
Ελευθερία ή θάνατος παιδιά
Ζήτω η ελληνική η λεβεντιά

αυτάααα ...

.

θα φάμε

θα πιούμε

και νηστικοί θα κοιμηθούμε

.

.

.

:)

.

.

Ο Μακρυγιάννης

και ο

.

.

Παναγιώτης Ζωγράφος

.

.

Ονομάστηκε «εικονογράφος» του Αγώνα.

.

Καλεσμένος από τον Ι. Μακρυγιάννη, ο αγιογράφος και λαϊκός ζωγράφος Παναγιώτης Ζωγράφος, εργάστηκε από το 1836 ως το 1839 στο σπίτι του στρατηγού, για την εκτέλεση των «εικονογραφιών» του Αγώνα.

Οπλαρχηγός στην Ελληνική Επανάσταση, συμμετείχε στην πολιορκία της Τριπολιτσάς, στα γεγονότα της Κορίνθου και στην καταστροφή του Δράμαλη στα Δερβενάκια. Γι' αυτό και ο Μακρυγιάννης τον χαρακτηρίζει ως «αγωνιστή».

.
Ο Μακρυγιάννης συνέλαβε και κατέστρωσε ένα εικονογραφικό πρόγραμμα, με σκοπό να ιστορήσει τους αγώνες των Ελλήνων για την ανεξαρτησία, παρουσιάζοντας τα πραγματικά γεγονότα και προβάλλοντας την ιστορική αλήθεια, θέλοντας να γίνουν γνωστά στους Ελληνες και τους Δυτικούς. Ο κύκλος των «εικονογραφιών» που πρότεινε ο Μακρυγιάννης αποτελούσε το εικαστικό συμπλήρωμα των «Απομνημονευμάτων» του.

.

Αρχικά ο Μακρυγιάννης ανέθεσε την εκτέλεση των εικονογραφιών σε ξένο, «Φράγκο» ζωγράφο, τον οποίο απέλυσε επειδή δεν έμεινε ικανοποιημένος από τους πρώτους πίνακες που φιλοτέχνησε και επειδή λόγω γλώσσας δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί του. Η απομάκρυνση του ξένου ζωγράφου δε σήμαινε για τον Μακρυγιάννη περιφρόνηση προς τη δυτική τέχνη, που σύμφωνα με ομολογία του εκτιμούσε, αλλά συνειδητή επιλογή μιας τεχνοτροπίας καταλληλότερης για την ιστόρηση των μαχών και εικαστικά προσιτής και κατανοητής για το πλατύ κοινό.
.

Το εικονογραφικό πρόγραμμα του Μακρυγιάννη περιλάμβανε 26 πίνακες.

.

Με βάση την παραγγελία, ο Π. Ζωγράφος και οι γιοι του φιλοτέχνησαν πέντε σειρές πινάκων.

Οι πίνακες της αρχικής σειράς έγιναν με την παραδοσιακή τεχνική της αυγοτέμπερας πάνω σε ξύλινες σανίδες. Οι άλλες σειρές απαρτίστηκαν από ισάριθμες υδατογραφίες ζωγραφισμένες σε στρατσόχαρτο. Ο Ζωγράφος κινείται μεταξύ της βυζαντινής και της λαϊκής εικονογραφικής παράδοσης. Κατά την επεξεργασία του θέματος δεν επιδιώκει τη φυσιοκρατική απεικόνιση του χώρου και τη ρεαλιστική αναπαράσταση των γεγονότων. Με την απλοποίηση των μορφών, τονίζει τον αφηγηματικό χαρακτήρα της σύνθεσης και χρησιμοποιεί την παραδοσιακή χρωματική κλίμακα.
.

Ο Μακρυγιάννης παρουσίασε τους πίνακες του Αγώνα σε επίσημο δείπνο στο σπίτι του, κατά την εθνική γιορτή του 1839.

Αυτή υπήρξε η πρώτη έκθεση έργων τέχνης που οργανώθηκε στο νέο ελληνικό κράτος.

.
.
.
.

,

Π. Ζωγράφος
.

Μακρυγιάννης. Τέμπερα σε ξύλο, 39x55 έκ. 1836, Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ

.

1. Θέσις των Βασιλικών.— 2. Ό Μπαϊράμ Πασσάς και άλλοι τρεις Πασσάδες, έως δέκα χιλιάδες Τούρκοι κινούνται ν' απεράσουν από τα Βασιλικά μέ πλήθος ζαερέδων και πολεμοφοδίων εις άμαξας και καμήλους, και ιστάμενοι προσεύχονται κατά το έθος της θρησκείας των, και δίδει προσταγάς, και ρίπτουν τέσσαρα κανόνια, και πυροβολεί όλον το στράτευμα προς φόβον των Ελλήνων, και βαρούν τά τύμπανα, και κινούν­ται. Οί δε Έλληνες τους άφησαν και επροχώρησαν μέσα εις το στενόν, έως όπου εγέμωσεν ολη ή θέσις. — 3. Τους καρτέρευαν ο Γκούρας, ο γέρων Δυοβουνιώτης, Ν. Πανουργίας, Καλύβας, Μπούσγος, Ρούκης, Α. Κοντοσόπουλος, Παππα Ανδρέας, Μπήτης, Καντάς, και τους έδωσαν ένα πελέκι καλόν, και τους άφάνησαν όλως διόλου τους Τούρ­κους, και εφονεύθησαν και δύο Πασσάδες αρ. αυτών 4 - 5. Όσοι Τούρκοι εσώθησαν, έτράπησαν εις φυγήν, και οι Έλληνες κυνηγούντες τους, όλον έκοπταν Τούρκους. — 6. Ο Παππά Ανδρέας φθάσας τον Καβαλάρην τον έκοψεν. — Ο αριθμός των πολεμιστών Ελλήνων άνέβαινεν μέχρι των χιλίων επτακοσίων..

.

..

.

Δ. Ζωγράφος.

.

ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΑΘΗΝΩΝ (ΚΑΤΑ ΤΟ 1827).

.

1. Πολιορκία τών Αθηνών και της Ακροπόλεως και καθημερινοί πόλεμοι σε διάστημα ενός έτους, εως ότου έπεσε η Ακρόπολις, όπου ήταν πολιορκημένη άπό τον Κιουτάγιαν μέ όλας του τας δυνάμεις.— 2. Ακρόπολις όπου τήν οποίαν εκρατούσαν οι Έλληνες και οι φιλέλληνες με το τακτικό.—3. Τα χαρακώ­ματα και κοφίνια, όπου μας πολεμούσαν οι Τούρκοι με τα λιανοτούφεκα και τους πολεμούν και από μέσα.— 4. Τά κανό­νια όπου είχαν οι Τούρκοι ομού και μπόμπες και γρανέτες από την Αγιομαρίνα και Σέντζος έως τις στήλες του Ολυμπίου Διός και μας πολεμούν νύχτα και μέρα το ίδιο και εμείς.— 5. Όσοι οπλαρχηγοί, αξιωματικοί και Έλληνες, κυριευθείσης της πόλεως κλεισθήκαμε μέσα έως 800 άνθρωποι· αι κεφαλαί Γκούρας, Εύμορφόπουλος, Κατζικογιανναΐοι, φωκαίοι, Παππακώστας, Νταβαραΐοι, Λίτζας, Κώστας Λαγουμτζής, Συμεών Ζαχαρίτζας, Νεροϋτζος, Καψορράχης, Δανίλης, Δημογέροντες, Σ. Ζαχαρίτζας, Βλάχος Σταυρής, Ν. Καρώρης, Σεραφείμ, Σουρμελής και άλλοι πολλοί οικοκυραίοι και στρατιωτικοί και ο Μακρυγιάννης. — 6. Οι Αθηναίοι και εν μέρος του Γκούρα φύλαγαν απέξω και οι Νταβαραίοι από την πρώτη πόρτα του κάστρου έως το Λιοντάριον. — 7. Εις την σπηλιά φύλαγαν ο Μορφόπουλος και ο Παππακώστας. — 8. Εις το Πορτάκι φύλαγε ο Καψορράχης με Αθηναίους.— 9. Από μέσα εις το Σαρπετζέ, Ε. Ζαχαρίζας με τους Αθηναίους και ο Ευ­στάθιος Κατζικογιάννης, και το σώμα του Λαγουμτζή.— 10. Απέξω από τον Σερπετζέ, ο Μακρυγιάννης με το σώμα του και πληγώθηκε μπροστά στον λαιμό και εις το κεφάλι (επειδή στην ίδια θέση ήταν τα λαγούμια των Ελλήνων και των Τούρκων).— 11. Η θέση του Γκούρα, όπου και έφονεύθη.— 12. Έμβηκεν δευτέρα βοήθεια των Ελλήνων ο Ν. Γκριζιώτης, ο Μαμούρης, ο Μήτρο Λεκκας, Τριαντάφυλλος Τζουρας, Τόλιας και Ντεληγιώργης, έως 200 άνθρωποι.

.

.

Π. Ζωγράφος -

.

Μακρυγιάννης. Υδατογραφία σε χαρτόνι, 57,5x65,5 εκ. Γεννάδιος Βιβλιοθήκη, πίνακας άρ. 16. Π .15. ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΙΣ ΡΑΧΟΒΑ.

.

1. Η Ράχοβα.— 2. Το μοναστήρι Αγ. Γεώργιος, όπου διέταξεν ο Καραϊσκάκης και κατελαβεν ο Γαρδικιώτης και Γεώργιος Βάγιας τας θέσεις με 200 περίπου Έλληνας.— 3. Ο Μουστάμπεης και ο Κιαχαγιάμπεης με 4.000 Τούρκους έκλεισαν αυτούς εις τας οικίας και μοναστήρι.— 4. Ο Καραϊσκάκης προφθάσας τους Έλληνας με ικανήν δύναμιν ως 1.600· ο Νικήτας Λάμπρος Βέϊκος, 6 Χελιώτης, Γ. Δράκος, Γιαννούσης, 'Ρούκης, Χατζή Πέτρος, Μακρής. Νάκος Δυοβουνιώτης, Κομνας, Κοντοσόπουλος, Μποϋσγος, Μ. Τριανταφυλλίνας, Γ. Τζαβέλας, Διαμαντής Ζέρβας, Γιάννης Μπαρακτάρης, Νάσης Νίκας, Φαρμάκης, Ξύδης κλπ. εως 1.600, επολέμησαν τους εχθρούς ολίγας ημέρας, έπειτα ένθαρρυνθέντες από τάς νίκας των, ωφελούμενοι και από την δριμύτητα του χειμώνος εφόνευσαν και κατέσφαξαν σχεδόν όλους τους εχθρούς με τους δύο αρχηγούς των, τον Μουστάμπεην και Κιαχαγιάμπεην, τους όποιους έκοψαν οι δύο "Ελληνες.— 5, Πολλοί των Ελ­λήνων στρατιωτών κόπτοντες τους Τούρκους έφεραν τας κεφάλας των εις τον Καραϊσκάκην. — 6-7. Τελευταίον επισωρεύσαντες τας κεφάλας των εχθρών εις τι μέρος έκτισαν με αυτάς δύο πύργους.— 8. Το ταμπούρι των Τούρκων.— 9. Αι κορυφαι του Παρνασσού.— 10. Ο ποταμός.

.

.

Ο Ρήγας σπέρνει τους σπόρους της Ελευθερίας.

Εικονογράφηση του Παναγιώτη Ζωγράφου




.

.

Kωνσταντινούπολις. Η άλωσις αυτής

.

.

Η παρούσα εικόνα παριστάνει την θέσιν της Άρτας, οι πόλεμοι οίτινες έγιναν είτε και δύο πόλεμοι εις του Πέτα. Έλληνες και Φιλέλληνες και ένας άλλος εις του Πλάντζα." . Σκηνή από την Ελληνική Επανάσταση του 1821

"Πίνακας του Παναγιώτη Ζωγράφου με την καθοδήγηση του Μακρυγιάννη

Α. Μάχη των Ελλήνων κατά των Τούρκων εις την γέφυραν της Αλαμάνας. Β. Εις την Αγίαν Μαρίνα εις Στυλίδα. Γ. Εις το Πατρακήτσι."

Σκηνή από την Ελληνική Επανάσταση του 1821

Πίνακας του Παναγιώτη Ζωγράφου με την καθοδήγηση του Μακρυγιάννη.




.

.

Παναγιώτης Ζωγράφος

.



Η μάχη στο Χάνι της Γραβιάς.

Υδατογραφία σε χαρτόνι 49x61,5 εκ. Αθήνα, Πολεμικό Μουσείο. © Πολεμικό Μουσείο, Αθήνα.





.

.

Αυγούστος 1823. Ο Μάρκος αρχικά, κατά τη διάρκεια της επίθεσης, τραυματίστηκε ελαφρά και γύρω στις 3 με 4 το πρωί χτυπήθηκε με σφαίρα όπλου που του τρύπησε το κρανίο και πέθανε την ίδια στιγμή εκεί στο Κεφαλόβρυσο. Αθ. Ιατρίδης, π. 1830. Μελανογραφία (σέπια) σε χαρτί.

Πόλεμος της Τριπολιτζάς και των πέριξ αυτής χωρίων

του Παναγιώτη Ζωγράφου.




.

.

Mάχη και πρώτη πολιορκία των ΑΘΗΝΏΝ.

Εθνικό, ιστορικό μουσείο.

H μάχη στο Kομπότι.

Λεπτομέρεια από την υδατογραφία του Παναγιώτη Zωγράφου, «Mάχη της Λαγγάδας και Kομπότι»,

1836-39, κατά «σκέψιν» του στρατηγού Mακρυγιάννη.

Γεννάδειος Bιβλιοθήκη.

Στη μάχη στο Kομπότι (8 Iουνίου 1821), στην οποία συμμετείχε και ο Γ. Kαραϊσκάκης μεταξύ άλλων οπλαρχηγών, διακρίθηκαν οι Kουτελιδαίοι υπό τον Γιαννάκη Kουτελίδα.

Παναγιώτης Ζωγράφος

.

Η μάχη των Μύλων της Ναυπλίας.

.

Αθήνα, Πολεμικό Μουσείο. © Πολεμικό Μουσείο, Αθήνα.

Την μάχη του Καρπενησίου και της Καλιακούδας,

στην οποία πολέμησε ο Μπότσαρης, Ο Παναγιώτης Ζωγράφος την φιλοτέχνησε με τις οδηγίες του Στρατηγού Μακρυγιάννη. 

ιδεολογική προκήρυξη !

.

.

.

.

ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ

Ελληνική νομαρχία

Ἀλλὰ τί ἐστὶ ἐλευθερία;

Εἰς τὴν ἀναρχίαν, ὦ Ἕλληνες, ἐλεύθεροι εἶναι μόνον οἱ ἰσχυρότεροι,

εἰς (1) μὲν εἰς τὴν μοναρχίαν,

οὐδεὶς δὲ εἰς τὴν τυραννίαν,

καὶ ὅλοι εἰς τὴν νομαρχίαν.

.

Ὅθεν, κατὰ μὲν τοὺς πρώτους ἡ ἐλευθερία ἄλλο δὲν εἶναι, εἰμὴ ἡ ἐκτέλεσις τῆς θελήσεως τοῦ καθενός, ἐπειδή, εὑρισκόμενοι χωρὶς νόμους, καὶ χωρὶς κριτάς, ὁ μὲν ἅρπαξ ὀνομάζει τὰς ἁρπαγάς του ἀποτέλεσμα τῆς ἐλευθερίας του, ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἄσωτος τὰς ἀσωτίας του, καὶ ὁ κακὸς τὰς κακίας του.

.

Κατὰ δὲ τοὺς δευτέρους, ὡσὰν ὁποὺ ἐπώλησαν τὴν ἐλευθερίαν τους ἑνός, ἄλλο δὲν ἐννοοῦσι μὲ αὐτὴν τὴν λέξιν, εἰμὴ τὰς προσταγὰς τοῦ κυρίου των, καὶ εἶναι μόνον ἐλεύθεροι διὰ νὰ τὸν ὑπακούωσι. Ὁ τύραννος δὲ καὶ οἱ δοῦλοι του ἀγνοοῦσι παντάπασιν τοιαύτην λέξιν, ἐπειδὴ ποτὲ δὲν τὴν ἐδοκίμασαν, διὰ νὰ ἔχουν ἰδέαν περὶ αὐτῆς.

.

Ὑπὸ τῆς νομαρχίας, τέλος πάντων, ἡ ἐλευθερία εὑρίσκεται εἰς ὅλους, ὡσὰν ὁποὺ ὅλοι κοινῶς τὴν ἀφιέρωσαν εἰς τοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους διέταξαν αὐτοὶ οἱ ἴδιοι, καὶ ὑπακούοντάς τους, καθεὶς ὑπακούει εἰς τὴν θέλησίν του, καὶ εἶναι ἐλεύθερος.

Ἰδοὺ λοιπόν, ὁποὺ κατ᾿ αὐτοὺς ἡ ἐλευθερία εἶναι ἡ ὑπακοὴ εἰς τοὺς νόμους, καὶ ἐν ἑνὶ λόγῳ, ἄλλο δὲν εἶναι ἡ ἐλευθερία παρὰ ἡ αὐτὴ νομαρχία.

Αὐτὴ εἶναι, ἀγαπητοί μου, ἐκείνη ἡ ἐλευθερία, ὁποὺ ἄλλοι μὲν ἀστοχάστως ἐνόμιζον τὴν ἀπώλειαν, ἄλλοι δὲ παραφρόνως τὴν ἀπείθειαν, καὶ ἄλλοι ἄλλως, ὡς ἡ ἀπαιδευσία ἐδίδασκε τὸν καθένα, ἄφευκτα ἀποτελέσματα τῆς δουλείας, ἡ ὁποία ἐβαρβάρωσεν τοὺς ἀνθρώπους, κατέφθειρεν τὰ ἤθη, καὶ ἐξ αἰτίας της ἡμεῖς διαφέρομεν τόσον ἀπὸ τοὺς προγόνους μας, ὁποὺ εἰς μερικοὺς φαινόμεθα ἀλλοτρίου γένους.

.

.

.

.

.

.

Γράφτηκε γύρω στα 1806

και τυπώθηκε τον ίδιο χρόνο πιθανόν στη Μπολόνια της Ιταλίας...

.

.

.

.

.

.

.

Επί τη επετείω...

.

.

Στο σχολείο ! .

εδώ, (από έξω δεξιά)

καλώ τον Κολοκοτρώνη

να προσχωρήσει στην Φιλική Εταιρεία ! .

.

εδώ, (από έξω δεξιά)

και τους άλλους αγωνιστές !

.

εδώ, ορκίζω τον Κολοκοτρώνη !


.

απαγγέλω τον όρκο
κι ορκίζονται οι αγωνιστές !.

.



. .
"ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ

.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΕΙΣ ΣΕ,

Ω ΙΕΡΑ ΠΛΗΝ ΤΡΙΣΑΘΛΙΑ ΠΑΤΡΙΣ,

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εις τους πολυχρονίους βασάνους Σου,

ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα,

τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου,

εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν,

και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου,

ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε.

Εις το εξής Συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου.

Το όνομά Σου ο οδηγός των πράξεών μου

και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου.

Η θεία δικαιοσύνη

ας εξαντλήση επάνω εις τη κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της,

το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν,

και το υποκείμενόν μου

το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου,

αν ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των

και δεν εκπληρώσω το χρέος μου.

Τέλος ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου,

δια να μη μολύνω την αγνότητα της Εταιρείας

με την συμμετοχήν μου."

.

.




.

αυτή είναι η επόμενη σκηνή...

.
ως Παλαιών Πατρών Γερμανός
(με τα ιερατικά),
δίνω το σύνθημα ! .

.

.

.

ηθικόν δίδαγμα :

.μη βάνετε τα παιδία

να ορκίζονται τέτοια πράματα !

μπορεί να κολλήσουν εκειπέρα,

ολάκερη ζωή...

My documents

.

.

Signature

a.k.

Τα δύο τους πρόσωπα πλάϊ πλάϊ.
Τα έγγραφά της. Οι εικόνες της.
Τύπος : Εικόνα JPEG
Μέγεθος : 10,0 ΚΒ
Τύπος : Εικόνα JPEG
Μέγεθος : 6,36 ΚΒ
Έτσι, κάθε που ξημερώνει, εκείνη ανοίγει τα έγγραφά της.
Έπειτα τις εικόνες της.
Κοιτάζει τότε ξανά και ξανά, τα ανοιχτόχρωμα πρόσωπά τους.
Παρατηρεί τα πλατειά, ιδεαλιστικά μέτωπα.
Τα αντρίκια μάτια, γλυκά σαν κάστανα.
Μάτια έξυπνα, σκεφτικά. Γελαστά στο βάθος .
Καθώς τα χείλη.
Ωραία γραμμωμένα χείλη. Σκεφτικά. Χείλη φιλήδονα. Σκεφτικά.
Κι εκείνα γελαστά στο βάθος.
Πάντα το βάθος !
Οι καταδύσεις σε ultra mer.
Όπως ο ευλογημένος Συμιακός, τον αιώνα που πέρασε...
Δε λογάριαζε κίνδυνο. Πέρναγε στο λαιμό την πέτρα και βουτούσε. Γιατί τον θησαυρό, τον κρύβει η θάλασσα ζηλιάρικα. Σε βάθος. Να μην τον αντικρύζουν μάτια. Χέρια, μην τον αγγίζουν.
Μονάχα τρελοί εραστές του σκοτεινού πυθμένα
και του αιώνα του προηγούμενου,
αποτολμούν τέτοιων λογιώ βουτιές. Ερευνητές της αλήθειας, μονάχοι. Σε βάθος.
Που αγαπούν τα σκληρά όστρακα. Οι αλιείς του Bizet δίχως σκάφανδρο. Κρατάν την ανάσα και βουτάν. Όσο πιο δύσβατος ο τόπος, τόσο πολύτιμο το εύρημα.

Έτσι, κάθε που νυχτώνει,
ανοίγει εκείνη τα έγγραφά της.
Έπειτα τις εικόνες της.
Τύπος : Εικόνες JPEG.
Κοιτάζει τότε ξανά και ξανά, τα ανοιχτόχρωμα πρόσωπά τους
Και τα μάτια τα σκεφτικά.


«Παιδιά μου ανταρτοπαίδια,
Μωρέ παιδιά καϋμένα,
Αν σας ρωτήσει η δόλια η μάνα μου
κι η δόλια η αδερφή μου
Μην πείτε, πως μωρέ λαβώθηκα.»

Γραμμοφωνήθηκε στην Αγγλία !












Μην πείτε πως μωρέ λαβώθηκα...
.
.
.


.
.
.
.
.
.
.

στη γλάστρα !

.

.

τα είδα μέσα απ' τη τζαμένια πόρτα

και φοβήθηκα να κοντοζυγώσω, μη φύγουνε
.

από μακριά
.

αργά αργά, πλησιάζω κοντύτερα



η μαυρούλα
πέτυχε ωραίον αρσενικό
καστανόξανθο !





χμμμ





χμμμμμ

πριγκηπέσσα η μαύρη !

μόλις δούμε αυγουλάκια, θα σας ενημερώσω !

Του κήπου σου του μυστικού...

.

.

από το "Μονόγραμμα"

Τό λουλούδι αυτό τής καταιγίδας καί μ’ ακούς
Τής αγάπης
Μιά γιά πάντα τό κόψαμε
Καί δέν γίνεται ν’ ανθίσει αλλιώς, μ’ ακούς
Σ’ άλλη γή, σ’ άλλο αστέρι, μ’ ακούς
Δέν υπάρχει τό χώμα δέν υπάρχει ο αέρας
Πού αγγίξαμε, ο ίδιος, μ’ ακούς

Καί κανείς κηπουρός δέν ευτύχησε σ’ άλλους καιρούς...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.