China
γιά να πω την αλήθεια,
με έχει γοητεύσει κάπως
.
η Κίνα !
.
με έχει κάπως
συνεπάρει
και
την ψάχνω...
οι παιώνιες του Manet
.
Οι θαλάσσιοι δράκοντες
κατοικούν σε υπέρλαμπρα παλάτια
στα βάθη των θαλασσών,
που το καθένα λέγεται
κρυστάλλινο ανάκτορο,
και τρέφονται
με οπάλια και μαργαριτάρια !
βρήκα ένα παραμύθι !
.
παραδοσιακό Κινέζικο !
Οι τέσσερις δράκοι !
.
Μια φορά κι ένα καιρό δεν υπήρχαν ούτε ποτάμια, ούτε λίμνες πάνω στη γη, αλλά μόνο η Ανατολική Θάλασσα όπου ζούσαν τέσσερις δράκοι: ο Μακρύς Δράκος, ο Κίτρινος Δράκος, ο Μαύρος Δράκος και ο Μαργαριταρένιος Δράκος.
Μια μέρα οι τέσσερις δράκοι πετούσαν στον ουρανό και κατευθύνονταν προς τη στεριά. Ανέβαιναν πολύ ψηλά, έκαναν βουτιές στον αέρα και έπαιζαν κρυφτό μέσα στα σύννεφα.
<Ελάτε εδώ γρήγορα!!!>> φώναξε ξαφνικά ο Μαργαριταρένιος Δράκος.
<Τι συμβαίνει;>> ρώτησαν οι άλλοι τρεις κοιτάζοντας κάτω, προς τα εκεί που τους έδειξε ο Μαργαριταρένιος Δράκος. Κάτω στη γη αντίκρισαν ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων που έκαιγαν λιβάνια κι έκαναν προσφορές με φρούτα και γλυκίσματα. Όλοι τους προσεύχονταν! Μια γυναίκα με κάτασπρα μαλλιά και ένα κοκαλιάρικο αγοράκι στην πλάτη της ήταν γονατισμένη στο έδαφος και μουρμούριζε:
<Σε παρακαλώ, Ουράνιε Πατερά, στείλε μας γρήγορα βροχή για να μπορέσουμε να δώσουμε λίγο ρύζι στα παιδιά μας>>.
Η αλήθεια ήταν πως είχε να βρέξει πάρα πολύ καιρό. Οι σοδειές είχαν μαραθεί, το χορτάρι και τα λιβάδια είχαν κιτρινίσει από τον καυτό ήλιο.
<Πόσο φτωχοί είναι αυτοί οι άνθρωποι!><Κι αν δεν βρέξει, σύντομα κινδυνεύουν να πεθάνουν από την πείνα>>, είπε ο Κίτρινος Δράκος.
ο Μακρύς Δράκος κούνησε το κεφάλι του. Μετά είπε : "να πάμε στον αυτοκράτορα Σεπτό του Αχάτη να τον παρακαλέσουμε να βρέξει>>
Και λέγοντας αυτό πέταξε στα σύννεφα. Οι υπόλοιποι τον ακολούθησαν κι άρχισαν να πετούν όλοι μαζί προς το Ουράνιο Παλάτι.
Ο Αυτοκράτορας Σεπτός του αχάτη που ήταν υπεύθυνος για όλα όσα συνέβαιναν στον ουρανό, στη γη και στη θάλασσα, ήταν πανίσχυρος. Και δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος όταν είδε τους δράκους να πετούν βιαστικά προς το μέρος του.
.
<Γιατί έρχεστε εδώ αντί να βρίσκεστε κοντά στη θάλασσα και να συμπεριφέρεστε όπως πρέπει;>> τους ρώτησε.
Ο Μακρύς δράκος έκανε ένα βήμα μπροστά και είπε:
<Οι σοδειές στη γη έχουν ξεραθεί και χάνονται, Μεγαλειότατε। Σε παρακαλώ να ρίξεις όσο γίνεται πιο γρήγορα βροχή στον κόσμο>>.
Ο Αυτοκράτορας, που εκείνη την ώρα απολάμβανε το τραγούδι των νεράιδων, προσποιήθηκε ότι συμφώνησε μαζί προς.
<<Εντάξει. Πηγαίνετε πίσω κι εγώ θα στείλω αύριο μια βροχή>>.
<<Ευχαριστούμε, Μεγαλειότατε!>> είπαν οι τέσσερις δράκοι με μια φωνή και γύρισαν πίσω ευτυχισμένοι.
Αλλά πέρασαν δέκα ολόκληρες μέρες χωρίς να πέσει ούτε μια σταγόνα βροχής στη γη.
Οι άνθρωποι υπέφεραν, κάποιοι άρχισαν να τρώνε φλούδες δέντρων, κάποιοι έτρωγαν τις ρίζες από τα χόρτα και κάποιοι άλλοι αναγκάζονταν να τρώνε χώμα επειδή δεν εύρισκαν ούτε φλούδες δέντρων, ούτε χορτάρια.
Βλέποντας αυτή την κατάσταση οι τέσσερις δράκοι λυπήθηκαν πολύ, γιατί ήξεραν ότι ο Αυτοκράτορας ενδιαφερόταν περισσότερο για τις απολαύσεις του παρά για εκείνους τους ανθρώπους। Έτσι έπρεπε να βασιστούν μόνο στον εαυτό τους για να γλιτώσουν τους ανθρώπους από τα βάσανα τους। Αλλά πώς;
Κοιτάζοντας την απέραντη θάλασσα, ο Μακρύς Δράκος δήλωσε στους άλλους τρεις πως είχε μια ιδέα.
<<Τι είναι; Πες το γρήγορα!>> απαίτησαν να μάθουν οι άλλοι.
<<Κοιτάξτε. Δεν νομίζετε κι εσείς πως η θάλασσα έχει πάρα πολύ νερό; Θα το πετάξουμε στον ουρανό και αυτό θα πέσει στη γη σαν βροχή και θα σώσει τους ανθρώπους και τι σοδιές τους>>.
<<Καλή ιδέα!>> είπαν οι άλλοι χειροκροτώντας.
<<Αλλά>> είπε ο Μακρύς Δράκος μετά από πολλή σκέψη <<πρέπει να ξέρετε ότι θα κατηγορηθούμε αν ο Αυτοκράτορας μάθει για αυτό>>.
<<Θα κάνω ο,τιδήποτε για να σώσω τους ανθρώπους >>. Είπε ο Κίτρινος Δράκος αποφασιστικά.
<<Ας αρχίσουμε. Και δεν πρόκειται να μετανιώσουμε ποτέ>>. Φώναξαν ο Μαύρος και ο Μαργαριταρένιος Δράκος, που ήθελαν κι αυτοί να βοηθήσουν τους ανθρώπους.
Κατευθύνθηκαν προς την θάλασσα, μάζεψαν νερό στο στόμα τους και πέταξαν ψηλά στον ουρανό για να το ρίξουν στη γη. Οι τέσσερις δράκοι έκαναν το δρομολόγιο αυτό πολλές φορές. Σε λίγο το θαλασσινό νερό άρχισε να πέφτει στη γη σαν βροχή.
.
<<Βρέχει! Βρέχει!>>
<<Οι σοδιές θα σωθούν!>>
Οι άνθρωποι άρχισαν να φωνάζουν και να κλαίνε από τη χαρά τους. Το σιτάρι άρχισε να σηκώνεται από το έδαφος και το χορτάρι άρχισε να πρασινίζει.
Όταν ο θεός της θάλασσας το είδε αυτό ειδοποίησε τον αυτοκράτορα.
<<Πως τολμούν οι τέσσερις δράκοι να φέρνουν βροχή χωρίς την έγκριση μου!>>Είπε ο Αυτοκράτορας και διέταξε τους ουράνιους στρατηγούς του και τα στρατεύματα τους να συλλάβουν τους τέσσερις δράκους। Οι τέσσερις δράκοι που ήταν πολύ λίγοι να αντισταθούν απέναντι σε τόσο στρατό, αιχμαλωτίστηκαν πολύ γρήγορα και οδηγήθηκαν στο ουράνιο παλάτι.
<<Πήγαινε και φέρε μου τέσσερα βουνά για να τους πλακώσουμε, έτσι ώστε να μην μπορούν πια να ξεφύγουν!>> διέταξε ο Αυτοκράτορας τον θεό των βουνών.
Ο θεός των βουνών χρησιμοποίησε την μαγική του δύναμη, κάλεσε τον άνεμο και τα τέσσερα βουνά έφτασαν πετώντας και πλάκωσαν τους τέσσερις δράκους।
Αλλά και μέσα στη φυλακή τους οι τέσσερις δράκοι ποτέ δεν μετάνιωσαν για την πράξη τους. Κι επειδή ήταν αποφασισμένοι να φέρονται για πάντα καλά στους ανθρώπους, μεταμορφώθηκαν σε τέσσερις ποταμούς που κατέβαιναν από τα ψηλά βουνά και διέσχιζαν την χώρα, για να μην έχουν πια ανάγκη οι άνθρωποι μόνο τις βροχές.
.
Ο Χέιλονγκ Τζιάν (Heilong Jiang) , ο Μαύρος Δράκος στο μακρινό Βορρά
.
.
.
ο Χουανγκ έ (Huang He), ο Κίτρινος Δράκος στην κεντρική Κίνα
.
.
.
ο Τσάνγκγιανγκ, που λέγεται και Γιανγκτζέ (Changjiang ή Yangtze)
- μακρύ ποτάμι -, νοτιότερα
.
.
.
και ο Ζου Γιάνγκ (You-Yang ), ο Μαργαριταρένιος Δράκος στις εσχατιές του Νότου
.
.
.
ο μαύρος δράκος।
The Black Dragon became the Heilongjian river in Northern China.
।
।
।
ο Κίτρινος Δράκος
।
The Yellow Dragon became the Huanghe river in Central China।
।
ο Μακρύς Δράκος
।
The Long Dragon became the Changjiang (Yangtze) river in Southern China.
।
ο Μαργαριταρένιος Δράκος
।
The Pearl Dragon became the Zhujiang River (Pearl River) in Southern China.
।
।
।
*Σημειώσεις :
Στις χώρες της ανατολής και κυρίως στην Κίνα, ο δράκος έχει τελείως διαφορετική υπόσταση, απ' ό, τι στη Δύση। Ο κινέζικος δράκοντας συμβολίζει τη δύναμη και τη χάρη, το θάρρος και την ανδρεία, τον ηρωισμό και την υπομονή, την ευγένεια και την θεότητα। Στην ουσία πρόκειται για μια ενεργητική αποφασιστική και ευφυή δύναμη που αντιπροσωπεύει όσα ακριβώς δεν υπάρχουν στην εικόνα του δράκου της δύσης: την ομορφιά , την σοφία και την καλοσύνη. Για τους κατοίκους της ανατολής οι δράκοντες μοιάζουν και λατρεύονται ως άγγελοι σε σημείο να υπάρχουν πάρα πολλά ιερά αφιερωμένα σε αυτούς. Από τα ιερά αυτά, ο ναός του μαύρου δράκου και το περίφημο νησί του ναού στην Ιαπωνία, υπήρξαν τόποι προσκυνήματος και διατηρούνται ακόμα και στις μέρες μας σαν αξιοθαύμαστα μνημεία του πολιτισμού της ανατολής.
*
Για να καταλάβουμε ακόμα περισσότερο πόσο επηρεασμένος είναι από το πλάσμα αυτό ο λαός της Κίνας και πόσο βαθιά είναι η πίστη του, αρκεί να ανατρέξουμε σε ορισμένους μύθους που περιβάλουν τον δράκοντα αλλά και γεγονότα.
Ο δράκος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το υγρό στοιχείο σε όλες του τις μορφές. Κάθε πηγή κάθε ποτάμι και λίμνη, έλος και θάλασσα κρύβει μέσα του ένα δράκο-πνεύμα. Όσο πιο μεγάλο το ποτάμι και η λίμνη τόσο μεγαλύτερος και ο δράκος. Μάλιστα σύμφωνα με την κινέζικη μυθολογία ο δράκος που ελέγχει τον κίτρινο ποταμό, που είναι και ο μεγαλύτερος και ζωοποιός της Κίνας, είναι αυτός που παρέδωσε στο θρυλικό αυτοκράτορα Φου Σι το κινέζικο αλφάβητο.
Φυσικά εκτός από κάτοικοι των υδάτινων στοιχείων οι δράκοι είναι και ελεγκτές τους. Μπορούν κατά βούληση να τους πλημμυρίσουν ή να τους στερέψουν. Κατέχουν ακόμα τη δύναμη να ελέγχουν τα καιρικά φαινόμενα. Είναι υπεύθυνοι για τις βροχοπτώσεις, για την ξηρασία ή την δημιουργία καταιγίδων. Μια ξαφνική νεροποντή είναι σίγουρα η οργή κάποιου δράκου που προκάλεσε κάποιος ασεβής ή και αφελής θνητός.
Η σχέση των ανυπέρβλητων αυτών δράκων με τα στοιχεία της φύσης δεν σταματάει στον έλεγχο των υδάτων. Οι κινήσεις του πρώτου δράκου –βασιλιά των δράκων- ελέγχουν την ίδια τη ζωή. Το περπάτημα του, ο ύπνος και η αναπνοή του καθορίζουν, την νύχτα, την ημέρα την εποχή και τον καιρό.
।
।
।
।
।
.
