Τρίτη, Δεκεμβρίου 02, 2008

παλιά γραψίματα...


Αύγουστος 07
signature
a.k.

.
Κι αναρωτιέμαι εδώ δα καθιστή
Φθαρτή εγώ
Ένας μικρός, λαβωμένος, μολυβένιος στρατιώτης,
Πίνακες με μεγάλα μάτια
Νaïf, άφθαρτοι
Καθώς η naïvité
Με τ’ άσπρο της πουκάμισο φορεμένο
Ώμοι γυμνοί
Καθώς οι μικρές πορσελάνες limoges
Και το Ρωμαϊκό γυαλί
Άφθαρτα όλα κι αιώνια,
Το νήμα το μεταξωτό , και το μαλλί, και το βαμβάκι,
Η πορφυρή κλωστή κι η χρυσή
Στον αργαλειό δουλεμένη
Στο χέρι κεντήματα
Entre deux βελονάκι στο λινό,
Κι η ανάλαφρη μυρουδιά του ανθρακίτη, απ’ τα παλιά,
Όλα άφθαρτα,
Τα περσικά, ζωγραφιστά με πενάκι
Και σκούρο μπλέ,
Όλα άφθαρτα
Τα κιούπια πηλός και μπακίρι
Τα κοχύλια και τα κουφάρια των αχινών
Προσεχτικά βγαλμένα ένα ένα, αρμυρά και πολύχρωμα
Και του Τζιζάν τα κοράλλια
Και τα ξύλινα, απ’ τον κορμό της τριανταφυλλιάς,
Όλα άφθαρτα
Μόνο το πρόσωπό μου φθαρτό,
Σημαδεμένο
Με τις λαβωματιές του μικρού στρατιώτη
Εκείνο το πρόσωπο
Που κάποτε, όχι μακριά,
Εσύ ονομάτισες
Aιώνιο






.
..
.
.
Τετάρτη, Νοέμβριος 21, 2007
signature
a.k.
..
.
μιάς παλιάς εποχής τοίχοι, χοντροί, σταθεροί,
όπου μπορούν ήσυχα περιστέρια να φωλιάζουν,
σαν αγκαλιά ζεστή, σιγουρεμένη στα γουργουρητά.
μικρά κουτάκια, χρωματιστά, του Paul Klee,
τετράγωνα τόσο σταθερά,
όπου μονάχα παιδιά μπορούν να σχεδιάσουν.
τόσο καθάρια και τόσο σίγουρα.
ή σαν γραμμές, τελείες, κύκλοι του Vasiliï Vassil'evitch Kandinsky,
σαν όμορφες ζωγραφιές, αγοριών του Βauhaus ,
ή, σαν πλατεία σε σχήμα αχιβάδας, που μετράει εκατοντάδες χρόνια πίσω,
σαν ένα σπίτι με ζωγραφιστά στο χέρι ταβάνια,
και πλακάκια στο δάπεδο μαυρόασπρα,
και πέρα, παιδικές κούνιες από σκοινί,
που σε πάνε ψηλά, κούνια - μπέλλα,
σαν μιά απέριττη ομορφιά, λιτή και πάλλευκη στους αιώνες,
τόσο σταθερά, τόσο καθάρια όλα,
ακίνητα , άτρωτα, σιγουρεμένα,
οικεία, βέβαια...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
signature
a.k.
.
.

η έρημος πάντα επιστρέφει...
σαν θρησκεία μέσα σου η έρημος,
σαν προορισμός, βάζει κανόνες, σε ορίζει
να κοιτάζεις ολούθε, ως πέρα,
τους στρογγυλούς αμμόλοφους και τις θύνες.
ατέλειωτη η έρημος, πάντα επιστρέφει
τις νύχτες που στραγγίζει ο ύπνος, στεγνό το χώμα, κρύες οι πέτρες, μικρές άνυδρες καρπουζιές, πικρά χορτάρια, σκορπιοί. κι αβάσταχτος κόπος.
ένα βουβό κλάμα η έρημος, αργό, προσεκτικό βάδισμα, να μην
παίρνεις ανάσα, και να λες "ν' ανασάνω θέλω"...
μοναχικά πηγάδια
οάσεις μακριά κι αντικατοπτρισμοί νερών.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

14 σχόλια:

olmea.r. είπε...

ατέλειωτη η έρημος, πάντα επιστρέφει

quartier libre είπε...

... τις νύχτες που στραγγίζει ο ύπνος

genna είπε...

έχετε πρόσκληση...

αργοτερότερα θα διαβάσω τούτο....

:))))))))))))))))))))))

quartier libre είπε...

@ genna,
τι με βάζετε και κάνω...

δε θέλω και πολύ δηλαδή...
τραβάτε με κι ας κλαίω :)

Roadartist είπε...

όμορφα..μου άρεσαν .. καληνύχτα..

quartier libre είπε...

@ καλή νύχτα :)

ellinida είπε...

Και τα τρία ήταν υπέροχα, η έρημος όμως έγινε κτήμα μου. Ναι πάντα θα επιστρέφει, σαν θρησκεία μέσα σου η έρημος.
Τι στίχοι! Θα ήθελα να τους είχα γράψει εγώ. :)))
Φεύγω και παίρνω μαζί μου τις μυρωδιές από τα λουλούδια της ψυχής σου.
φιλιά πολλά

quartier libre είπε...

@ ellinida μου,

την Αραβική έρημο, την έζησα πέντε χρόνια...
την "άλλη έρημο", πολύ περισσότερα...
και τελειωμό δεν έχει...

ένας μαγνήτης είναι η έρημος!
ζέστη το πρωί
κόλαση το μεσημέρι
ζέστη το απόγεμα
δυνατό κρύο ολονυκτίς.
πυρωμένες οι πέτρες, κάνουνε κρακ μόλις πιάσει το κρύο
και σπάζουν.
έτσι γίνεται η άμμος...

και στη μιάν έρημο
και στην "άλλη"
απαραίτητη η μέγιστη αντοχή...

να μου είσαι καλά :)

genna είπε...

όμορφα και τα τρία...

της ερημιάς τις ώρες να μετράμε
με λέξεις τόσο οικείες...

καλό σου βράδυ κοριτσάκι! :)

quartier libre είπε...

@ καλή σας νύχτα !

Aντώνης είπε...

Ένα πρόσωπο με τα σημάδια ενός αιώνα στα πεταχτά, αναμνήσεις από παιχνίδια παιδικά, εικόνες από σκιές αντικειμένων και τέλος η έρημος πελώρια κι αδιέξοδη με υπόμνηση νερών και οάσεων δροσιά ξεχασμένη χαμένη πάντως όχι προσβάσιμη, έρημος αδιάβατη και πλήρης, ένας κόσμος και μέσα του εσύ και μέσα του όσα έζησες και όσα δεν μπόρεσες να ζήσεις.

quartier libre είπε...

@ να έχετε μιά καλή, δημιουργική μέρα :)

Τίποτα είπε...

Καλή σου μέρα, όμορφη, με τα παλιά και τα νέα σου γραψίματα τα όμορφα :)

quartier libre είπε...

@ τίποτα,

να μου είσαι πάντα καλά,
να γράφεις εσύ !
μη σταματάς να γράφεις...